راهبردهاي همبستگي پيامبر(ص) در گفتمان سياسي غدير

واژگان و كلمات در ميراث گفتمان‌هاي اسلامي، مثل متون ديني، قرآن و خطابه‌هاي پيامبر(ص)، داراي مفاهيم و اهداف زباني است كه از منظر زبان‌شناختي اهميت دارد. جريان گفتمان‌سازي با توجه به ظهور نحله‌هاي سياسي متعدد، به واژگان و شگردهاي جديدي در رويارويي با مخاطبان مختلف نيازمند است. در پژوهش حاضر تلاش مي‌شود با روش كتابخانه‌اي و تكيه بر روش توصيفي ـ تحليلي، به بررسي خطبۀ سياسي غدير پرداخته شود تا راهبردهاي ارتباطي حضرت در كانال‌هاي زباني تبيين گردد. دستاورد تحقيق بيانگر آن است كه پيامبر اعظم(ص) در گفتمانش، جهت تقريب عاطفي و تقليل شكاف‌هاي اجتماعي، از توانش واژگاني و معجمي درقالب استراتژي‌هاي همبستگي استفادۀ منطقي نموده و فضاي تعاملات زباني را با توجه به معرفت و شناخت فيمابين، مديريت كلامي مي‌نمايد تا موجب تشديد بار عاطفي كلامش ‌شود. با توجه به راهكنش زباني موجود در خطبۀ سياسي غدير و نحوۀ ارتباط با مخاطبان، پيامبر(ص) توانست پويايي خاصي به گفتمانش ببخشد و اهميت و ارزش مخاطب خاصش را به ديگران متذكر شود.