بررسي جايگاه تجارب زيسته قوميتي در برنامه درسي پنهان دوره متوسطه اول ايران

با توجه به چندفرهنگي بودن جامعة ايران و تكثر تجارب زيسته قوميتي، نقش تاثير گذار آموزش و پرورش در ايجاد وفاق و همبستگي ملي در دانش آموزان فرهنگ هاي مختلف غير قابل انكار است.هدف اين پژوهش بررسي جايگاه تجارب زيسته قوميتي در برنامه درسي پنهان دوره متوسطه اول ايران بود.روش نمونه گيري هدفمند بوده و روش كيفي از نوع پديدارشناسي ميباشد. مشاركت كنندگان در پژوهش شامل 20 دبير و30 دانش آموز از اقوام فارس، آذري، كُرد، لُر و گيلك در دبيرستاني از تهران بودند.در تحليل داده ها مطابق روش اسميت، مضامين اصلي شامل(يكسان سازي فرهنگي و توجه به فرهنگ مسلط، تفكرات سطحي نسبت به فرهنگ اقوام، نابرابري آموزشي، بيگانگي با تنوع فرهنگي، غفلت در همزيستي مسالمت آميز) ظاهر شد. براي اطمينان از صحت يافته ها از سه سوسازي و ارجاع مجدد داده ها به مشاركت كنندگان استفاده شد.براساس يافته هاي اين پژوهش مي توان اذعان داشت كه جايگاه تجارب زيسته قوميتي در برنامه درسي پنهان دوره متوسطه اول نامطلوب بود.