تأثير آموزش مبتني بر نظريه هوش‌هاي چندگانه گاردنر بر عملكرد عمومي نوآموزان زبان انگليسي

هدف مقاله حاضر بررسي تأثير آموزش مبتني بر نظريه هوش‌هاي چندگانه گاردنر بر عملكرد عمومي يادگيري زبان انگليسي در نوآموزان ده و يازده ساله بوده است. نوع پژوهش كاربردي با رويكرد كمي و روش آن نيمه آزمايشي با طرح پس آزمون با گروه كنترل و جامعه آماري آن نوآموزان مؤسسه زبان بود كه از ميان آنها تعداد 42 دانش‌آموز ده و يازده ساله (پايه چهارم و پنجم ابتدايي) بدون سابقه زبان آموزي قبلي با روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شده و به طور تصادفي در دو گروه آزمايشي و كنترل جاي داده شدند. كتاب First Friends 1 به همراه كتاب‌هاي داستان و شعر به مدت يك ترم تحصيلي براي گروه كنترل با رويكردهاي سنتي (ارائه، تمرين، توليد) و براي گروه آزمايش با رويكردهاي مبتني بر نظريه هوش‌هاي چندگانه آموزش داده شد. داده‌هاي جمع آوري شده با استفاده از آزمون استاندارد پيشرفت تحصيلي با پايايي 0.72 با استفاده از نرم افزار SPSS تجزيه و تحليل و با آزمون t مستقل مورد مقايسه قرار گرفت. نتايج نشان داد كه عملكرد عمومي زبان انگليسي (مهارت‌هاي شنيداري، واژگان، املا، آشنايي با اعداد و شمارش رياضي، آشنايي با حروف الفبا) در گروه آزمايش نسبت به گروه كنترل به طور معناداري بهتر بود. نتايج اين مطالعه از اين ايده حمايت مي‌كند كه بهتر است يادگيري زبان انگليسي از دوره ابتدايي به روش‌هاي مختلف و بر اساس علايق زبان آموزان در برنامه درسي گنجانده شود. نتايج اين پژوهش مي‌تواند به طور كلي براي مدرسان زبان، آموزشگاه‌ها و مؤسسات آموزش زبان در انتخاب راهبردهاي آموزشي مؤثر براي دستيابي به موفقيت در آموزش زبان انگليسي و به طور ويژه، در آموزش زبان انگليسي نوآموزان ده و يازده ساله مفيد باشد. اين نتايج همچنين، از شروع برنامه درسي زبان انگليسي در دوره ابتدايي حمايت مي‌كند.