شناسايي عوامل مؤثر در اجراي يادگيري تركيبي دانشجو معلمان دانشگاه فرهنگيان

مقاله حاضر با هدف شناسايي و سطح بندي عوامل مؤثر در اجراي آموزش تركيبي در آماده سازي دانشجومعلمان دانشگاه فرهنگيان انجام شد. در اين مقاله از روش تركيبي (كمي – كيفي) استفاده شد. جامعه آماري پژوهش در بخش كيفي اساتيد و كارشناسان حوزه فناوري بودند كه به روش نمونه گيري هدفمند انتخاب شده و مصاحبه با آنان تا اشباع نظري (نفر دوازده) ادامه يافت. جامعه آماري در بخش كمي را، متخصصان موضوعي تشكيل مي‌دادند كه بر اساس جدول مورگان نود نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوري اطلاعات در بخش كيفي، مصاحبه نيمه ساختار يافته و در بخش كمي پرسشنامه محقق ساخته بود. در مرحله كيفي براي تأييد روايي محتوا از راهبرد تفسيري مذاكره با مصاحبه شوندگان و در بخش كمي به منظور بررسي روايي و پايايي پرسشنامه، از روايي محتوايي و روايي سازه، به كمك تحليل عاملي اكتشافي و محاسبه ضريب آلفاي كرونباخ استفاده شد. نتايج بدست آمده با استفاده از تكنيك مدلسازي تفسيري – ساختاري، مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته و ارتباط و توالي فاكتورها به دست آمد. ارتباطات بدست آمده نشان داد كه ساختارسازي اجرايي و آموزشي، زيرساخت فني، پشتيباني مالي و مشوق هاي آموزشي، اساس بكارگيري آموزش تركيبي را تشكيل مي‌دهند. بينشي كه اين مدل به مسئولين دانشگاه ارائه مي‌كند مي‌تواند به آنها در برنامه ريزي استراتژيك در شرايط بحراني كمك نمايد.