ارزيابي عملكرد دولت پهلوي در قبال شيوع بيماري مالاريا در استان فارس (1334-1347 ش)

بيماري مالاريا يكي از شايع ترين بيماري هاي عفوني به شمار مي رود كه رشد وشيوع آن بستگي به شرايط محيطي و اقليمي هر منطقه دارد. دولت پهلوي به منظور تامين سلامت عمومي در جامعه اقداماتي جهت جلوگيري از شيوع اين بيماري انجام داد. در سال‌هاي 1334تا 1347ش، استان هفتم، فارس، كه شامل بخش زيادي از نواحي كرانه اي و پس كرانه اي خليج فارس نيز بود، به دليل موقعيت جغرافيايي، جزء مناطق آسيب پذير نسبت به اين بيماري به شمار مي رفت. لذا هدف اصلي اين پژوهش بررسي و تحليل اقدامات دولت پهلوي جهت كنترل و جلوگيري از گسترش بيماري مالاريا در استان فارس در خلال سال هاي 1334 تا 1347ش است. روش پژوهش در اين مقاله توصيفي ـ تحليلي است و گردآوري داده ها با مراجعه به منابع دست اول تاريخي و اسناد منتشر نشده محلي(فارس) انجام شده است. يافته هاي پژوهش نشان مي دهد كه دولت پهلوي در چارچوب برنامه هاي عمراني هفت ساله دوم و سوم راهكارهايي را در درمان و ريشه كن نمودن اين بيماري نظير عمليات سم پاشي، اعزام كيپ هاي بهداشتي تخصيص بودجه ويژه و اجراي برنامه هاي آموزشي انجام داد. بررسي آماري نشان مي دهد اين اقدامات در پيشگيري از شيوع و كنترل بيماري مالاريا در فارس به طور نسبي موفق و نتيجه بخش بود. با اين حال اجراي اين طرح در فارس بدون چالش نيز نبود.