تاثير آموزش مجازي اصول اخلاقي به شيوه روايتگري بر هوش اخلاقي دانشجويان پرستاري

با توجه به اهميت فراگيري هوش اخلاقي در دانشجويان پرستاري بعنوان آينده سازان اين رشته و همچنين با توجه به كاربردي بودن آموزش مجازي در تمام رشته ها به ويژه علوم پزشكي؛ برآن شديم تا مطالعه اي با هدف تعيين اثربخشي آموزش مجازي اصول اخلاقي به شيوه روايتگري بر هوش اخلاقي دانشجويان پرستاري انجام دهيم. پژوهش حاضر از نوع نيمه تجربي بوده كه 40 دانشجوي پرستاري به روش در دسترس وارد مطالعه شدند. قبل از اجراي مداخله، بلافاصله بعد، و دوماه بعد از مداخله شركت كنندگان پرسشنامه هوش اخلاقي لينك و كيل (2005) را كامل نمودند. جلسات آموزش مجازي در 16 جلسه آموزشي برگزار شد. داده ها با نرم افزار SPSS  نسخه 18 مورد تجزيه و تحليل  قرار گرفتند. يافته ها نشان داد در مطالعه حاضر 40 دانشجوي پرستاري با دامنه سني 18-23 سال شركت كردند. مقايسه ميانگين نمره كلي هوش اخلاقي قبل از مداخله (17/81±155/45، بلافاصله بعد از مداخله 17/89±161/50 و دوماه بعد از مداخله 15/41±162/97 نشان دهنده ي افزايش اين نمره در طول مطالعه است و اين تفاوت از نظر آماري معني دار بود(P=0/02). براساس نتايج  ميانگين نمره كلي هوش اخلاقي در دانشجويان بلافاصله و دو ماه بعد از مداخله افزايش يافته است. هوش اخلاقي مطلوب مي تواند چشم انداز مناسبي را از موفقيت و پيشرفت افراد ترسيم نمايد. بنظر مي رسد لازم است مديران دانشگاه ها به طور مستمر در كنار آموزش باليني، به آموزش اخلاق، به ويژه با روش هاي نوين، توجه ويژه داشته باشند.