تأملي در قاعده حسن و قبح ذاتي

اصل حسن و قبح ذاتي و عقلي در دو حوزه «هستي شناسي و «معرفت شناسي» از قواعد كلامي كليدي محسوب مي شود؛ لكن تبيين دقيق اين دو قاعده در هر دو حوزه فوق از سوي متكلمان و فلاسفه با ابهامات مواجه شده است. نويسنده در اين مقاله با روش عقلي و تحليل هفت نظريه از اصل حسن و قبح ذاتي، ضمن ارزيابي شش نظريه اول، تبيين و تفسير جديدي از نظريه حسن و قبح ذاتي ارايه نموده و آن را به «حسن و قبح تكويني و مصلحتي و دخالت مصالح در انتزاع حسن و قبح» تحويل نموده و به اثبات آن پرداخته است. هم چنين در آخر مقاله شبهه تقابل نظريه متكلمان و فلاسفه با يكديگر بررسي و نقد گرديده و ره‌ آورد آن همسو بودن قرائت مشهور متكلمان اماميه و فلاسفه مي‌باشد.