بيماري آنتراكنوز مركبات

گونه ‌هاي Colletotrichum، عوامل مولد بيماري‌ هايي شامل لكه برگي ‌ها، خشك‌يدگي‌ هاي سرشاخه و پوسيدگي ‌هاي ميوه در دامنه وسيعي از ميزبان ‌هاي گياهي نظير مركبات، موز، توت فرنگي، آووكادو، پاپايا، انبه و سيب به شمار مي روند. در مركبات، بيماري ‌هاي مهمي شامل آنتراكنوز، آنتراكنوز پس از برداشت ميوه، آنتراكنوز كي لايم و ريزش ميوه پس از گلدهي به وسيله گونه ‌هاي اين جنس ايجاد مي‌ شوند و از محدوديت هاي عمده توليد مركبات در بسياري از كشورهاي مركبات خيز دنيا دنيا به شمار مي روند. گونه Colletotrichum gloeosporioides به عنوان عامل اصلي بيماري آنتراكنوز مركبات شناخته شده است. نشانه هاي بيماري شامل خشك‌يدگي سرشاخه ‌ها و شاخه هاي كوچك، لكه برگي، پوسيدگي ميوه و ريزش برگ ‌ها و ميوه‌ هاي كوچك است. در صورت وقوع همه‌گيري، خسارت ناشي از بيماري روي گونه ‌ها و ارقام مختلف مركبات بسيار قابل توجه است. زيان اقتصادي ناشي از بيماري عمدتاً با وارد شدن آسيب به قسمت ‌هاي رويشي درختان مركبات و همچنين پوسيدگي و كاهش ارزش تجاري ميوه‌ ها در ارتباط است. تاكنون بيماري ‌هاي آنتراكنوز مركبات و آنتراكنوز پس از برداشت ميوه با عوامل C. gloeosporioides،  C. fructicola، C. siamense، C. karstii و C. novae zelandiae از ايران گزارش شده‌ اند. به علاوه، خشك‌يدگي سرشاخه ‌ها و ريزش ميوه پس از گل ‌دهي ناشي از C. gloeosporioides از چالش‌ هاي شايع توليد مركبات در شمال كشور محسوب مي ‌شوند. رعايت بهداشت باغ، مديريت آبياري و تغذيه، مبارزه با آفات، بيماري ‌ها و علف‌هاي ‌هرز و كاربرد قارچ ‌كش‌ هاي شيميايي، به ويژه استروبيلورين ‌ها، از راه كارهاي مؤثر مديريت بيماري محسوب مي ‌شوند. به منظور پيشگيري از ظهور جمعيت ‌هاي مقاوم عوامل مولد بيماري، كاربرد قارچ ‌كش‌ ها بايد با رعايت تناوب صورت گيرد.