بررسي ميزان دقت و شيوع ارتباط بين كانال دنداني-تحتاني با دندان عقل پنهان در راديوگرافيك پانوركس و تعيين موقعيت ريشه دندان مولر سوم

راديوگرافي يك ابزار پاراكلينيكي مهم جهت انتخاب روش جراحي مناسب در ناحيه فك و دهان و پرهيز از شكستگي ريشه دندان است. اين مطالعه به منظور بررسي دقت راديوگرافي دنتال پانوراميك براي تعيين وضعيت دندانهاي مولر سوم و مشخص نمودن ارتباط بين كانال دنداني- تحتاني دندان عقل در مراجعين به بخش راديولوژي واحد دندانپزشكي دانشگاه تهران در سال۱۳۹۶ انجام شده است.مطالعه به روش تشخيصي و بر روي ۸۰ دندان مولر سوم انجام شد. وضعيت نهفتگي، تعداد و چسبندگي ريشه ها و انحناي ريشه قبل از جراحي توسط دو مشاهده گر روي كليشه ها و پس از جراحي توسط جراح بررسي و با راديوگرافي مقايسه گرديد؛ محدوده قابل قبول تشخيص انحناي ريشه، اختلاف در محدوده ۱۰ ±درجه بين راديوگرافي و جراحي در نظر گرفته شده و قدرت تشخيصي شاخصهاي راديوگرافي به كمك آزمون نسبتها بررسي آماري شد. يافته ها ۱۳۳ ريشه دندان بررسي گرديد؛ مقدار انحناي موجود در ريشه ها ±۲۱/۹ ۱۵۴ درجه بود كه ۸۱/۲%. در محدوده قابل قبولي قرار داشتند. ارزش پيش بيني راديوگرافي در تشخيص دادن ميزان ،نهفتگي چسبندگي ريشه ها و مشخص نمودن تك ريشه بودن دندانها به ترتيب ۱۰۰% ، ۷۹%، ۷۳/۳% بوده و به منظور تشخيص نهفتگي يك دندان جدا بودن ريشه هاي آن و چند ريشه اي بودن آن به ترتيب ۹۸%، ۸۶/۶% و ۹۸% بود. بالاترين ارزش پيش بيني راديوگرافيك مربوط به مشخص نمودن نهفتگي با ۱۰۰ و پايين ترين آن براي تشخيص يك ريشه اي بودن دندان با %۷۳/۳ بود؛ در كل مي توان گفت كه با توجه به نتايج موجود در مطالعه راديوگرافيك دندان پانوركس دقت و تشخيص بالايي در نشان دادن موقعيت و ريخت شناسي ريشه دندان مولر سوم دارد.