ايدئولوژي و تمدن ‎سازي: تأملي در نقش و كاركردهاي ايدئولوژي اسلامي در تمدن‎ سازي نوين اسلامي

اين پژوهش به دنبال اثبات رابطه ميان ايدئولوژي و تمدن‎سازي و نيز بيان كاركردهاي آن درباره تمدن نوين اسلامي است. برخي نظريه‎پردازان غربي و شخصيت‎هاي به‎ظاهر روشن‎فكر مسلمان با طرح نظريه پايان ايدئولوژي و گفتمان ايدئولوژي‎زدايي از ساحت اجتماع، تدبير امور معاش و زندگي اين‎جهاني و به‎تبع مسائل مرتبط با تمدن و تمدن نوين اسلامي را فارغ از ايدئولوژي‎هاي مختلف دنبال كرده‎اند. بنابراين در اين پژوهش تلاش شده با نگاهي توصيفي و رويكردي تحليلي-انتقادي، ضمن تبيين ارتباط ميان ايدئولوژي و تمدن‎سازي در پرتو گفتمان علمي نظريه‎پردازان تمدني، با تأمل در اين مسئله، كاركردهاي هشت‎گانه‎اي چون (1) تمايزبخشي و تشخص ميان تمدن نوين اسلامي و ديگر تمدن‎ها، (2) معنابخشي و جهت‎دهي به عناصر سازنده تمدن نوين اسلامي، (3) ايجاد هماهنگي و همسويي ميان عناصر سازنده تمدن نوين اسلامي، (4) ايجاد وحدت و هم‎بستگي ميان افراد انساني تمدن نوين اسلامي، (5) بهره‎مندي معرفتي و عملي از سنت‎هاي معنوي خداوند در مسير تمدن‎سازي نوين اسلامي، (6) فرهنگ‎سازي در مسير تمدن‎سازي نوين اسلامي، (7) فهم انسان از تمدن نوين اسلامي و (8) ايجاد نهادها و سازمان‎هاي تمدن نوين اسلامي را براي ايدئولوژي درباره تمدن‎سازي نوين اسلامي شمارش كنيم.