تجربه زيسته معلمان از اثربخشي آموزش تربيت بدني در طول بيماري كوويد 19

وضعيت جديد ناشي از شيوع كرونا شرايط بي‌سابقه‌اي را بر سيستم آموزشي كشور تحميل كرده است و آموزش دروس و از جمله تربيت بدني بصورت مجازي و غير حضوري انجام مي شود. هدف اين مطالعه بررسي تجربه زيسته معلمان از اثربخشي آموزش تربيت بدني در طول بيماري كرونا مي‌باشد. رويكرد اين مطالعه كيفي بوده و استراتژي آن روش پديدارشناسي مي‌باشد. جامعه آماري آن را كليه معلمان تربيت بدني استان اردبيل تشكيل مي‌دهند. با استفاده از روش نمونه‌گيري هدفمند و تا رسيدن به اشباع نظري تعداد 15 مشاركت كننده انتخاب شدند. ابزار تحقيق مصاحبه نيمه ساخت يافته بود. با استفاده از نرم افزار مكس‌كيودا كد گذاري باز گرديد و داده‌هاي جمع‌آوري شده به اجزاي مفهومي كوچك تجزيه شدند. در اين مطالعه براي بررسي روايي تحقيق از روش داور بيروني استفاده شد و دو نفر داور بيروني تحقيق را زير نظر داشتند. براي بررسي پايايي با توجه به نظر سيلورمن سه نفر از متخصصين كدگذاري داده ها را انجام داده و نتايج كدگذاري بيش از 80 درصد كدهاي باز با هم يكسان بودند. مطابق فرآيند روش شناختي نخست از دل داده‌هاي اوليه، تعداد 63 كد باز به دست آمد. در گام‌ بعدي، كدهاي‌ شـناسايي‌ شـده براساس ميزان تشابه مـفهومي، دسـته‌بندي و تركيب شده و در قالب چهار مؤلفه سيستم آموزش تربيت بدني در مدارس در دوران كرونا استخراج گرديد كه به ترتيب اهميت شامل مؤلفه‌هاي فرآيند، خروجي سيستم، ورودي سيستم و بازخورد بودند.