مطالعه ساختار يك آبخوان در حوزه آبريز رود مند در استان بوشهر با استفاده از داده‌ هاي مگنتوتلوريك حوزه شنوايي

در اين پژوهش براي تصويرسازي ساختار منطقه‌اي و سيستم‌هاي آب زيرزميني عميق، داده‌هاي مگنتوتلوريك حوزه شنوايي(AMT: Audio Magnetotelluric) ثبت شده در 19 ايستگاه واقع در امتداد نيمرخي در جنوب شرقي كمربند ساده چين خورده (SFB) رشته كوه زاگرس، بررسي شده. در ابتدا ابعاد ساختار زيرسطحي منطقه‌اي با استفاده از اسكيو تانسور فاز و ناورداهاي چرخشي تانسور امپدانس (Bahr و WAL) طبقه-بندي شده و سپس استرايك ساختار منطقه از روش تانسور فاز تعيين شد. نتايج حاصل از ناورداهاي Bahr و WAL در اكثر دوره‌هاي تناوبي حضور ساختارهاي يك‌بعدي و دوبعدي منطقه‌اي متاثر از اعوجاج گالوانيكي محلي را تاييد مي‌كنند. تجزيه و تحليل استرايك بر روي تمام داده‌هايي كه اختلاف فازهاي اصلي آن‌ها بيشتر از 5 درجه است، استرايك منطقه‌اي را حدود N27˚E نشان مي‌دهد. پس از چرخش داده‌هاي امپدانس در راستاي استرايك ساختار منطقه، وارونسازي دوبعدي همسانگرد از قطبش‌هاي مختلف داده‌هاي امپدانسي و نيز تابع تبديل ژئومغناطيسي با استفاده از الگوريتم گراديان‌هاي مزدوج غيرخطي انجام گرفت. آزمون‌هاي عددي متعددي انجام گرفت تا مقادير بهينه پارامترهاي تنظيم‌كننده اين الگوريتم (τ، α، β و نيز نسبت H/V) تعيين شوند. در ادامه وارون‌سازي قطبش‌هاي مختلف داده‌هاي MT انجام گرفت. مدل‌ نهايي تصوير واضحي از ساختار هدايت‌ويژه الكتريكي آبخوان منطقه ارايه مي‌دهد. لايه‌ كم‌عمق رسانا حاوي آب شور منطبق با مطالعات هيدروژئولوژيكي قبلي در سرتاسر آبخوان گسترده شده است. اين لايه رسانا بر روي پي‌سنگ بختياري قرار گرفته كه از نظر الكتريكي بسيار مقاوم است و مطابق با تحليل‌هاي ساختاري قبلي در منطقه با انشعابي از گسل پيشاني كوهستان گسسته شده است. اين گسلش امكان چرخش شورابه‌ها بين قسمت‌هاي عميق‌تر حاوي نمك‌هاي تبخيري هرمز و آب‌هاي زيرزميني كه در اعماق كمتر جريان دارند را فراهم آورده است. در واقع نتيجه حاصل از اين مدل‌سازي‌ها براي نخستين بار نقش ساختارهاي خطي موجود در اين منطقه در شوري بسيار بالاي آب‌هاي سطحي را به تصوير در مي‌آورد.