بررسي تاثير تغييرات محلي نسبت ‌هاي زمين ‌شناسي در مدل‌ سازي رخساره‌هاي زير سطحي كانسار آهن گل گهر سيرجان

در اين تحقيق مدل‌ سازي فضايي واحدهاي سنگي مرتبط با كانسار آهن گل ‌گهر سيرجان و ارزيابي عدم قطعيت مرزهاي بين واحدهاي سنگي مورد بررسي قرار گرفته است. بر اساس شبيه ‌سازي تك گوسي، يك رويكرد شبيه‌سازي براي اين منظور پيشنهاد شده است كه با بررسي ماهيت مرزهاي زمين‌شناسي و ناپايايي قائم و افقي، تحقق‌هاي تصادفي از اين واحدهاي زمين‌شناسي بازتوليد كرده است. براي اين منظور، در ابتدا با استفاده از آناليز تماس تغييرات توزيع فضايي عنصر آهن در هنگام عبور از مرزهاي زمين‌شناسي مورد بررسي قرار گرفت. در مرحله بعد، بر اساس نتايج آناليز تماس، داده‌هاي مربوط به گمانه‌هاي اكتشافي به دو دامنه تقسيم شدند. براي اين منظور، تغييرات فضايي عيار آهن در سراسر واحدهاي زمين شناسي مورد بررسي قرار گرفت. دامنه اول شامل مگنتيت فوقاني و زون اكسيد و دامنه دوم شامل مگنتيت تحتاني است. در ادامه، با استفاده از ماتريس نسبت‌هاي قائم، مدل احتمالات محلي بر اساس ناپايايي‌هاي قائم و افقي موجود در داده‌هاي سخت، بازتوليد شد. در نهايت، با استفاده از الگوريتم شبيه‌سازي تك گوسي بهبود يافته تحقق‌هاي تصادفي مختلفي از واحدهاي سنگي بازتوليد شدند. در اين الگوريتم پيشنهادي، داده‌هاي (احتمالات) نرم و سخت به صورت يكسان در فرآيند شبيه‌سازي نقش داشتند. نتايج نشان‌دهنده توانايي الگوريتم پيشنهادي در بازتوليد آماره‌هاي تك نقطه‌اي، آماره‌هاي دو نقطه‌اي و پيوستگي بدست آمده از داده‌هاي حاصل از گمانه‌هاي اكتشافي و مدل بلوكي استخراجي حاصل از چال‌هاي آتشباري‌اند. همچنين، ماتريس نسبت‌هاي قائم، سبب توانمندسازي الگوريتم پيشنهادي در كنترل محلي نسبت رخساره‌ها در جهات‌ افقي شده است.