تأثير احساس جمعي بر شكل‌گيري قرارگاه‌هاي رفتاري (مورد مطالعاتي: باهمستان‌هاي آييني شهر تبريز)

بيان مسئله: قرارگاه‌هاي رفتاري به‌عنوان محيط‌هايي با نقش‌هاي معنادار و هم‌ساز با اجتماع، از اهميت ويژه‌اي براي بهبود كيفيت محيط زندگي، برخوردارند؛ از سويي ديگر احساس جمعي افراد، به‌عنوان عامل انساني و هويت‌بخش در حوزۀ طراحي‌هاي محيطي است كه در جهت نشان‌دادن پيوند و ادراك يكسان افراد، علاوه بر رفتارهاي شخصي مي‌تواند از طريق وضعيت فرهنگي جامعه به‌دست آيد، لذا دستيابي به معناي واضح از محيط از يك سو و بررسي شاخصه‌هاي احساس جمعي در تأثيرگذاري بر هم‌ساختي مكان-رفتار، از سوي ديگر كليد درك يك قرارگاه رفتاري و شكل‌گيري محيط همساز با اجتماع است.هدف و سؤال تحقيق: نوشتار حاضر در راستاي پاسخ به اين‌كه هم‌ساختي مكان-رفتار در قرارگاه رفتاري چگونه تحت‌تأثير مؤلفه‌هاي احساس جمعي است؟ با هدف شناسايي و بررسي نقش احساس جمعي در شكل‌گيري قرارگاه‌هاي رفتاري تدوين شده است.روش تحقيق: پژوهش حاضر براساس هدف داراي ماهيتي كاربردي مبتني‌بر راهبرد پس‌كاوي است؛ منطبق‌بر اين راهبرد، الگوي نظري از طريق جمع‌آوري داده‌ها و مرور ادبيات موضوع با رويكرد كيفي و با استناد به مطالعات كتابخانه‌اي به‌دست آمده و در پيمايش ميداني مورد بررسي تجربي و تدقيق قرارگرفته است.نتيجه‌گيري: نتايج اين پژوهش نشان مي‌دهد كه هم‌ساختي در باهم‌ستان‌هاي آييني شهر تبريز به‌طور مؤثري تحت‌تأثير مؤلفه‌هاي شرايط اجتماعي و رواني مرتبط با طول عمر، ادراك بالادستي و مسائل اجتماعي است و از سوي ديگر ويژگي‌هاي محيطي و عوامل فراشخصي (ادراك بالادستي و ادراك يكسان با ديگران) به‌عنوان معيارهاي تعيين‌كننده احساس جمعي در باهمستان‌ها عمل مي‌كنند. به‌عبارتي ميزان همبستگي بين احساس جمعي و هم‌ساختي شكل‌دهندۀ قرارگاه‌هاي رفتاري نشان‌دهندۀ اين مهم است كه احساس جمعي به‌عنوان كاتاليزور حضور انساني و عنصر پايه در افزايش عوامل مؤثر بر سازگاري و هم‌ساختي در محيط عمل مي‌كند و به‌عبارتي احساس جمعي به شكل معناداري بر شكل‌گيري قرارگاه‌هاي رفتاري تأثير مي‌گذارد.