واكاوي تأثير دلبستگي محيطي بر سازگاري ‌اجتماعي در فضاهاي‌آموزشي بر‌اساس اصل تقويت‌ مكان نظريۀ سيمون (نمونه موردي: مدارس دخترانه اروميه)

بيان مسئله: نگرش اجتماعي فرد، نگرش او نسبت به افراد يا محيط در جامعه است. به فردي كه خود را با تغييرات محيط فيزيكي، شغلي و اجتماعي تطبيق مي‌دهد، سازگار با محيط مي‌گويند. در فرايند سازگاري، فرد بين فعاليت‌هاي اجتماعي به توازن دست ‌مي‌يابد. مدرسه به‌عنوان محيط‌ اجتماعي، از طريق افزايش حس‌دلبستگي ‌به ‌مكان باعث افزايش سازگاري ‌اجتماعي مي‌شود. سؤالات اصلي اين پژوهش عبارتند از ؛ مؤلفه‌هاي تأثيرگذار بر دلبستگي ‌به ‌مكان طبق نظريۀ سيمون كدام مؤلفه‌ها هستند و تأثير مؤلفه تقويت‌ مكان بر سازگاري ‌اجتماعي چگونه است؟ هدف پژوهش: هدف اين پژوهش بررسي ميداني فاكتورهاي تأثيرگذار نظريۀ سيمون و تقويت‌ مكان بر دلبستگي به محيط و سازگاري ‌اجتماعي است. اين پژوهش به محققين امكان مي‌دهد، تا نقش عوامل مؤثر بر سازگاري ‌اجتماعي را به‌طور گسترده‌تر بررسي كنند. روش پژوهش: در جهت تحقق اهداف، ابتدا از روش تحقيق توصيفي-تحليلي به استخراج مؤلفه‌هاي نظريۀ سيمون پرداخته مي‌شود؛ سپس طرح نيمه‌آزمايشي از نوع پيش‌آزمون-پس‌آزمون و پيگيري براي دو گروه 45 نفره مشاهده و كنترل اجرا مي‌شود. پس از پايان جلسات، پيگيري به كمك پرسشنامۀ مؤلف‌ساخت سازگاري ‌اجتماعي انجام مي‌شود. نتيجه‌گيري: يافته‌هاي نظري تحقيق شامل شش مؤلفۀ نظريۀ سيمون اعم از تقويت‌ مكان، كالبد مكان، تسلط‌ مكان، وابستگي‌ عاطفي، هويت ‌مكان و تعامل با مكان است كه تقويت‌ مكان به‌عنوان متغير پژوهش بررسي مي‌شود. يافته‌ها حاكي از آن است كه آموزش‌هاي گروهي جهت تقويت‌ مكان، اعم از تشكيل گروه‌هاي سرود ‌و‌ نمايش، گروه تئاتر و ورزش‌، اردوهاي گروهي، تزئين كلاس‌ها و پانل با دست‌سازه و تميزكردن كلاس‌ درس و حياط با مشاركت دانش‌آموزان، رنگ‌آميزي نيمكت‌ها تأثير به‌سزايي در سازگاري ‌اجتماعي دانش‌آموزان دارد كه به‌مرور اين تمرين در شخصيت دانش‌آموزان تأثير مي‌گذارد و آنها را سازگارتر مي‌كند، لذا در مدارس فعاليت‌هايي جهت تقويت‌ مكان براي افزايش تعامل و حس دلبستگي بيشتر موردتوجه قرار گيرد تا به‌تبع آن سازگاري ‌اجتماعي افزايش يابد. به‌عبارت‌ديگر با افزايش سطح توجه به كالبد محيط و دلبستگي ‌به‌ مكان در مدارس، سازگاري ‌اجتماعي در دانش‌آموزان نيز افزايش مي‌يابد.