واكاوي ابعاد و ويژگي‌هاي معماري عامه‌پسند در دورۀ معاصر

بيان مسئله: تحولات اجتماعي، جمعيتي و رشد روزافزون فناوري‌هاي جمعي، سبب شكل‌گيري فرهنگ تودۀ شهري و گرايش به‌سمت استانداردسازي، اشتراك گستردۀ باورها، ارزش‌ها و سليقه‌ها شده است. اين استاندارد‌سازي سلايق، سبب مي‌شود هنر و معماري عامه‌پسند پاسخي قابل درك كه مورد قبول اكثريت است، ارائه دهد. اين پژوهش با تأكيد بر شناخت ماهيت معماري عامه‌پسند، جهت پاسخ به اين سؤالات است كه: معماري عامه‌پسند چيست؟ چه ابعاد و ويژگي‌هايي براي معماري عامه‌پسند تعريف مي‌شود؟هدف پژوهش: هدف اين مطالعه، تعريف «معماري عامه‌پسند» به‌خصوص در دورۀ معاصر و شناخت ويژگي‌ها، ابعاد و مؤلفه‌هاي معماري عامه‌پسند در سطح بين‌المللي و داخلي است.  روش پژوهش: روش اين پژوهش مرور نظام‌مند است. از اين‌رو 103 پژوهش مرتبط با موضوع در هفت پايگاه خارجي و دو پايگاه فارسي جست‌وجو شد. دو متخصص، پژوهش‌هاي جست‌وجو شده را براساس ارتباط‌داشتن عنوان، چكيده و محتوا ارزيابي كردند و درنهايت 33 مقاله مرتبط با پژوهش انتخاب شده است. نتيجه‌گيري: نتايج پژوهش حاكي از آن است كه خصلت‌هاي معماري عامه‌پسند در قالب ده مقولۀ توجه به تأييد‌ عامه، تظاهر اجتماعي، اشاره‌گرايي سبكي، عدم بيان هويت مشخص، بيان نوگرايانۀ قابل درك، جذابيت بصري، معنايي، احساسي- عاطفي، مصرف‌گرايي و مدگرايي بيان مي‌شود. اين مقوله‌ها در قالب پنج مقولۀ اصلي (بعد)، فرهنگي- اجتماعي، تاريخي- هويتي، زيبايي‌شناسانه-كالبدي، معنايي- احساسي و همچنين اقتصادي تعريف مي‌شود. عمدۀ ويژگي‌هاي اين جريان معماري، به‌طور مستقيم يا غيرمستقيم متأثر از بعد زيبايي‌شناسانه-كالبدي است. در اين راستا، بيان معماري عامه‌پسند، عمدتاً در ظاهر نوگرا و داراي جذابيت بصري براي مخاطب عامه است و با كمك ويژگي‌هايي مانند بيان نوستالژيك‌گونه و تاريخ‌گرايانه بيان مي‌شود.