شكل‌گيري جوامع بشري براساس اصل استخدام و حل تعارضات آن از ديدگاه علامه طباطبائي ره

كيفيت تشكيل جوامع مدني و برقراري نظم و عدالت، موضوعي است كه از ديرباز مورد توجه فلاسفه قرار گرفته است. در اين راستا حل تعارضات و تزاحمات برخاسته از خصلت استخدام‌گري بشر و طبع منفعت‌جوي وي امري بسيار مهم مي‌باشد. پژوهش حاضر با روش تحليلي-توصيفي و از طريق رجوع به آثار علامه و شارحان ايشان با هدف بررسي اصل فلسفي استخدام و تاثير آن در كيفيت پيدايش جوامع و حل تعارضات حاصل از آن انجام شده است. طبق يافته‌هاي پژوهش، علامه، انسان را طبيعتاً استخدام‌گر و فطرتاً مدني مي‌داند. بدين‌معنا، كه انسان با توجه به بعد طبيعي و جسماني خويش درپي منفعت‌طلبي از همه موجودات، حتي همنوعان خويش مي‌باشد؛ گرچه با نظر به ساحت فطري، انسان موجودي عدالت‌پذير و ظلم ستيز است، ولي تا زماني كه تنها به جنبه مادي و طبيعي خويش نظر داشته باشد، موجبات اختلاف و دشمني را براي خود و ديگران فراهم مي‌كند. از ديدگاه علامه، خداوند با ارسال پيامبران فطرت خفته انسان‌ها را بيدار ساخته و طبع استخدام‌گر آنها را به تعادل مي‌رساند؛ بنابراين آنچه به‌عنوان دين در اختيار بشر قرار مي‌گيرد، قابليت برطرف‌كردن اختلافات بشري را داشته و زمينه سعادت دنيوي و اخروي انسان را فراهم مي‌كند.