تأثير دوازده هفته توان‌‌بخشي يوگا بر متغيرهاي روان‌‌شناختي و انعطاف‌‌پذيري عضلات ناحيه كمر و همسترينگ در زنان مبتلا به كمردرد مزمن غيراختصاصي: يك مطالعه نيمه تجربي

زمينه و اهداف: كمردرد يكي از شايع‌‌ترين و پرهزينه‌‌ترين اختلالات اسكلتي-عضلاني و علت اصلي كاهش عملكرد و ناتواني در سراسر جهان است. هدف از انجام پژوهش حاضر تعيين تأثير دوازده هفته توان‌‌بخشي يوگا بر متغيرهاي منتخب ذهني و انعطاف‌‌پذيري عضلات ناحيه كمر و همسترينگ زنان مبتلا به كمردرد مزمن غيراختصاصي بود.روش بررسي: ۲۸ زن مبتلا به كمردرد مزمن غيراختصاصي به صورت تصادفي در دو گروه كنترل و تجربي قرار گرفتند. شدت درد، ناتواني، ميزان استرس، افسردگي و اضطراب، و كيفيت زندگي به ترتيب از طريق پرسشنامه كبك (Quebec)، اسوستري (Oswestry)، مقياس ۲۱ سؤالي، و SF-۳۶ و ميزان انعطاف‌‌پذيري عضلات كمر و همسترينگ با استفاده از جعبه انعطاف در پيش‌‌آزمون و پس‌‌آزمون اندازه‌‌گيري شد. جهت تجزيه و تحليل داده‌‌ها از آزمون تجزيه و تحليل كوواريانس استفاده شد.يافته‌ها: كاهش معنادار ميزان درد (۰.۰۰۱=p)، ناتواني (۰.۰۰۴=p) استرس، اضطراب و افسردگي (۰.۰۰۲=p)، افزايش معنادار برخي مقياس‌‌هاي كيفيت زندگي (شامل عملكرد جسماني (۰.۰۲۵=p)، سلامت‌‌عمومي (۰.۰۴۳=p) و تغيير سلامتي (۰.۰۰۳=p) و افزايش معنادار انعطاف‌‌پذيري عضلات ناحيه كمر و همسترينگ (۰.۰۰۱=p) وجود داشت.نتيجه‌گيري: انجام تمرينات يوگا هم‌‌زمان بر عوامل جسماني و رواني افراد اثر مثبتي داشته، در نتيجه مربيان، متخصصان، فيزيوتراپيست‌‌ها و حتي افراد مي‌‌توانند از پروتكل ورزش يوگا به عنوان يك روش مداخله‌‌اي مؤثر براي بهبود و درمان كمردرد مزمن غيراختصاصي در مرحله توان‌‌بخشي استفاده كنند.