عوامل خانوادگي مؤثر بر نگرش جوانان نسبت به مصرف مواد مخدر: يك مطالعه كيفي

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسي عوامل خانوادگي مؤثر بر نگرش جوانان نسبت به مصرف مواد مخدر انجام شد. روش: روش پژوهش حاضر كيفي مبتني بر رويكرد پديدارشناسي بود. جامعه آماري شامل جوانان مصرف كننده مواد شهرستان ني‌ريز بود كه از اين ميان 15 نفر براساس نمونه گيري هدفمند و با استفاده از تكنيك اشباع داده ها انتخاب شدند. جمع آوري داده ها با روش مصاحبه عميق نيمه ساختاريافته و تحليل داده ها با استفاده از روش تحليل مضمون انجام گرفت. يافته ها: از مجموع داده‌ها، 9 مفهوم اوليه، 4 مقوله عمده تحت عنوان تعاملات نامناسب والد-فرزندي، عدم نظارت كافي، تعارضات زناشويي والدين و ادراكات سوق‌دهنده به سمت مواد و نهايتا يك مقوله هسته‌اي الگوي ناكارآمد خانوادگي استخراج گرديد. نتيجه گيري: براساس يافته‌هاي اين پژوهش مي‌توان نتيجه گرفت روابط والد-فرزندي و نظارت والديني يكي از مهم‌ترين عوامل تعيين‌كننده نگرش مثبت جوانان به مواد مخدر است. براين اساس، خانواده را مي‌توان مهم‌ترين عامل در پيشگيري و ايجاد گرايش فرزندان به سمت موادمخدر دانست.