اثربخشي درمان مبتني بر پذيرش و تعهد بر سبك هاي مقابله اي، تحمل پريشاني و باورهاي فراشناختي در افراد وابسته به مواد مخدر

هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسي اثربخشي درمان پذيرش و تعهد بر سبك هاي مقابله اي، تحمل پريشاني و باورهاي فراشناختي در افراد وابسته به مواد مخدر بود. روش: روش پژوهش نيمه ‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه كنترل بود. جامعه‌آماري پژوهش شامل تمامي مردان وابسته به مواد مخدر مراجعه كننده به كلينيك هاي ترك اعتياد شهر تهران در سال 1402 بود. از اين بين، 40 نفر به روش نمونه گيري در دسترس انتخاب شدند و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش (20 نفر) و كنترل (20 نفر) قرار گرفتند. شركت كنندگان هر دو گروه پرسشنامه مقابله چندبعدي، مقياس تحمل پريشاني و پرسشنامه باورهاي فراشناختي را در پيش آزمون و پس آزمون تكميل كردند. درمان پذيرش و تعهد در 8 جلسه 90 دقيقه اي با فراواني دو جلسه در هفته بر روي گروه آزمايش اجرا شد. داده‌ها با روش تحليل كوواريانس چندمتغيري تجزيه‌ و تحليل شدند. يافته ها: نتايج نشان داد كه بين دو گروه تفاوت معني‌داري وجود داشت و درمان پذيرش و تعهد باعث كاهش سبك هاي مقابله اي هيجان مدار و اجتنابي و باورهاي فراشناختي ناكارآمد و باعث افزايش سبك هاي مقابله اي مسئله مدار و تحمل پريشاني در افراد وابسته به مواد مخدر شد. نتيجه گيري: يافته  هاي اين پژوهش حاكي از اثربخشي درمان پذيرش و تعهد بر بهبود سلامت رواني افراد وابسته به مواد مخدر بود. از آنجايي كه اين افراد از نظر رواني آسيب پذير هستند، لازم است تدابيري در جهت ارتقاي سلامت روان شناختي آنها اتخاذ شود.