نقش روستا در حفظ عنصر پيشخواني‌ در تعزيه (مطالعۀ موردي: روستاي سرخنگ، خراسان جنوبي)

تعزيه از مجموع آيين هاي اسطوره اي و باورهاي مذهبي شكل گرفته و پيوند ديرينۀ شعر، موسيقي و نمايش در اين مراسمِ آييني، به رشد و بالندگي هر كدام منتهي شده است. تعزيه، آييني است كه با مقدمه و زمينه انجام مي شود. از مقدمات تعزيه، مي توان به پيشخواني اشاره كرد كه مدخلي براي ورود تماشاگران و مستمعان به متن واقعۀ اصلي است. در پژوهش حاضر كه به روش اسنادي و پيمايشي انجام‌گرفته، پيشخواني هاي مجالس شبيه خواني در روستاي سرخنگ در خراسان جنوبي، كه از مراكز قديمي شبيه خواني در استان است، به‌طور موجز بررسي و معرفي شده است. اهميت پژوهش حاضر در آن است كه برخي از پيشخواني هاي معرفي شده، در هيچ كدام از منابع مكتوب متأخر بيان نشده است؛ بنابراين به اصالت پژوهش، اعتبار بيشتري مي دهد. بر اساس شواهد، نسخ خطي تعزيۀ موجود، مربوط به دورۀ قاجار است و مراسم شبيه خواني در اين روستا با تمام مقدمه و مؤخرۀ آن بي‌انقطاع تا به امروز اجرا شده است.