تأمّلي در چيستي ادبيات آييني

ادبيات آييني سابقة ديريني در تاريخ ادبيات فارسي دارد كه نشان‌دهندۀ اهميت موضوعات و مفاهيم آييني نزد شاعران و سخن‌پردازان فارسي‌زبان است. در گذشته درون‌مايۀ ادبيات آييني كهن بيشتر بر اسطوره ها، سنت ها و آداب‌ورسوم فرهنگي تأكيد مي كرد، اما از دورة اسلامي و به‌ويژه با روي كار آمدن حكومت هاي شيعي، رنگ و بوي مذهبي گرفت. در دورة معاصر دربارة چيستي و ماهيت شعر آييني تحقيقاتي انجام شده است كه معمولاً جامعيت و مانعيت تعريف در آن لحاظ نشده است و گاهي در تعاريف ارائه شده، ادبيات آييني با ادبيات عرفاني، مذهبي يا تعليمي خلط شده است. اين پژوهش تلاش مي‌كند تا با شيوة كتابخانه اي و سند كاوي به بررسي چيستي ادبيات آييني بپردازد و در حد توان، تعريفي جامع از ادبيات آييني ارائه دهد. در ادامه، بعضي از گونه هاي ادبيات آييني بررسي و به‌طور اجمالي به ساختار و محتواي آن اشاره شده است.