ارائه مدل بهينه ‌سازي استوار براي مسئله مكان ‌يابي - مسيريابي هاب پوششي تجهيزات جنگي مبتني بر سامانه صف

زمينه و هدف: در اين مقاله به مدل ‌سازي و حل يك مسئله مكان‌يابي-مسيريابي هاب پوششي تجهيزات جنگي مبتني بر سامانه صف پرداخته‌شده است. هدف از ارائه اين مدل كاهش زمان انتقال تجهيزات جنگي بين سنگر‌ها و افزايش امينت انتقال تجهيزات از طريق هاب‌ها است. ازاين‌رو دو تصميم مهم راهبري و تاكتيكي شامل مكان‌يابي هاب­ها، تخصيص سنگرها به هاب و مسيريابي مناسب انتقال تجهيزات جنگي بين سنگرها اتخاذ مي‌گردد. به دليل اينكه هاب‌ها به‌عنوان نقطه جمع‌آوري و توزيع تجهيزات جنگي شناخته مي‌شوند، لذا از سامانه صف جهت ارسال تجهيزات جنگي و سازمان‌دهي به اين كار استفاده‌شده است.روش: در اين مقاله الگوريتمي نوين از تركيب الگوريتم بهينه‌سازي ازدحام ذرات چندهدفه و الگوريتم هوش جمعي مورچه‌خوار چندهدفه معرفي‌شده است كه توانايي جستجوي بيشتر فضاي حل را دارد. نتايج حل مدل با روش معيار جامع نشان مي‌دهد كه استفاده از مسيرهاي ايمن و دور از دسترس دشمن، امنيت انتقال تجهيزات را بالابرده، درحالي‌كه زمان ارسال اين اقلام افزايش‌يافته است. هاب‌ها در اين شرايط مي‌توانند، تجهيزات موردنياز سنگرها را كه در شعاع پوششي تعريف‌شده قرارگرفته باشند، تأمين كنند.يافته‌ها: با حل مثال‌هاي عددي مختلف، الگوريتم تركيبي نشان داد كه از كارايي بالاتري نسبت به الگوريتم بهينه‌سازي ازدحام ذرات چندهدفه و الگوريتم هوش جمعي مورچه‌خوار چندهدفه برخوردار است. درحالي‌كه زمان حل توسط اين الگوريتم به‌مراتب بالاتر از ديگر الگوريتم‌ها بود. همچنين عدم قطعيت در تقاضا و زمان انتقال تجهيزات جنگي منجر به استفاده از روش بهينه‌سازي استوارشده است. نتايج تحليل حساسيت بر روي نرخ عدم قطعيت نشان مي‌دهد كه با افزايش نرخ عدم قطعيت، مقدار تقاضا در گره‌ها افزايش‌يافته و اين مسئله منجر به افزايش زمان انتظار ارسال تجهيزات جنگي و به‌واسطه آن كاهش امنيت شده است.