اثربخشي مشاورۀ گروهي مبتني بر سرمايۀ روان‌شناختي بر مؤلفه‌هاي سرمايۀ روان‌شناختي و اشتياق تحصيلي دانش‌آموزان نوجوان دختر

هدف پژوهش حاضر تعيين ميزان اثربخشي سرمايۀ روان شناختي به شيوۀ مشاورۀ گروهي بر سرمايۀ روان شناختي و اشتياق تحصيلي و مؤلفه هاي اين دو متغير در دانش‌آموزان دختر نوجوان بود. روش پژوهش نيمه آزمايشي و طرح پژوهش از نوع پيش‌آزمون_پس‌آزمون با گروه كنترل بود. جامعۀ آماري پژوهش شامل تمامي دانش‌آموزان دختر نوجوان در رنج سنّي 13 تا 18 سال شهر سمنان در سال تحصيلي 1399-1398 بود. از ميان آنها 24 نفر به روش نمونه‌گيري تصادفي انتخاب گرديد و به طور تصادفي در دو گروه آزمايش (12 نفر) و كنترل (12 نفر) قرار گرفتند. هر دو گروه در شرايط يكسان و با استفاده از پرسشنامۀ‌ سرمايۀ روان‌شناختي لوتانز (2007) و اشتياق تحصيلي پينتريچ و همكاران (1991) ارزيابي شدند و گروه آزمايش به مدت 10 جلسۀ 90 دقيقه‌اي تحت آموزش سرمايۀ روان شناختي قرار گرفتند. براي تحليل داده‌ها از آزمون تحليل كوواريانس چندمتغيري و تحليل كوواريانس تك متغيري استفاده گرديد. يافته‌ها نشان داد كه آموزش سرمايۀ روان شناختي باعث افزايش نمرۀ كل سرمايۀ روان شناختي (η2=0.58, F=29.77) و اشتياق تحصيلي(η2=0.44, F=16.64) با سطح معناداري 0/01 مي‌شود. نتايج نشان داد آموزش سرمايۀ‌ روان شناختي نه تنها مؤلفه‌هاي اين متغير، بلكه اشتياق تحصيلي را افزايش مي‌دهد.