تأثير بازي‌هاي بومي-محلي بر اساس رويكردهاي آموزشي قيودمحور و تدريس بازي براي فهميدن بر يادگيري ناآشكار دانش‌آموزان دختر

هدف از اين مقاله بررسي تأثير رويكردهاي آموزشي قيودمحور و تدريس بازي براي فهميدن بر يادگيري ناآشكار دانش‌آموزان در قالب بازي‌هاي بومي_محلي بود. بدين منظور از روش نيمه‌تجربي با طرح پيش‌آزمون_ پس‌آزمون و روش نمونه‌گيري هدفمند استفاده شد. تحقيق حاضر شامل دانش‌آموزان 11-10 ساله است كه به سه گروه 14 نفره قيودمحور، تدريس بازي براي فهميدن و كنترل تقسيم شدند. آزمودني‌ها به مدت دوازده هفته، هر هفته دو جلسۀ يك ساعته مطابق رويكرد آموزشي به تمرين پرداختند. از نرم‌افزار كاگ‌لب براي بررسي يادگيري ناآشكار استفاده شد. نتايج تحليل واريانس مركب تفاوت معناداري را بين پيش‌آزمون و پس‌آزمون گروه رويكرد قيودمحور و تدريس بازي براي فهميدن نشان داد. بنابراين، مي‌توان گفت كه 95% و 94% از تغييرات در يادگيري ناآشكار دانش‌آموزان تحت تأثير آموزش آنها بر اساس رويكرد تدريس بازي براي فهميدن و قيودمحور بوده است. درحالي‌كه در آموزش سنتي در متغير مربوطه تأثير معناداري مشاهده نشد. با توجه به يافته‌هاي پژوهش مي‌توان گفت كه استفاده از رويكردهاي غيرخطي مي‌تواند يادگيري ناآشكار دانش‌آموزان را بهبود بخشد و لازم است از معلمان براي اجراي رويكردهاي غيرخطي در محيط مدرسه حمايت شود چرا كه درك فرايندهاي اساسي براي پرداختن به مسائل آموزشي و برنامه درسي در تربيت‌بدني براي تقويت يادگيري دانش‌آموزان حياتي است.