تابع واكنش سياست‌گذار پولي در اقتصاد ايران: رهيافت تعادل عمومي پوياي تصادفي (DSGE)

هدف از پژوهش حاضر بررسي تابع واكنش سياست‌گذار پولي در چارچوب قوانين تيلور و هدف‌گذاري توليد طي دوره فصلي 1370:1- 1398:4، با استفاده از روش تعادل عمومي پوياي تصادفي (DSGE) و تكنيك‌هاي بيزين مي‌باشد. بنابراين در ابتدا يك مدل تعادل عمومي پوياي تصادفي (DSGE) كينزي جديد با هزينه‌هاي تعديل سرمايه‌گذاري، قيمت‌ها و چسبندگي دستمزدهاي واقعي، بخش دولتي و رقابت ناقص، همراه با شوك‌هاي مختلف طراحي شده و سپس با استفاده از روش‌هاي بيزين، اين مدل‌ها را بر روي داده‌هاي كشور ايران برآورد و مقايسه مي‌نماييم. نتايج نشان داد كه اولا؛ تاثير شوك‌هاي سياست‌هاي پولي بر متغيرهاي به كار رفته در الگوها هم جهت بوده و بانك مركزي ايران به افزايش توليد و نرخ تورم نسبت به مقادير حالت ثابت آن‌ها واكنش تهاجمي كمتري نشان مي‌دهد. ثانياّ؛ شدت تاثيرپذيري متغيرهاي توليد و نرخ تورم از شوك‌هاي پولي قانون هدف‌گذاري توليد ناخالص داخلي اسمي نسبت به قانون تيلور بيشتر بوده و به طور عمده اين قانون توسط داده‌هاي كشور ايران ترجيح داده مي‌شود. ثالثاّ: با وقوع يك شوك‌ پولي در چارچوب قواعد مذكور، متغيرهاي نرخ تورم و نرخ بهره همزمان كاهش يافته‌اند كه نشان‌دهنده مناسب بودن متغير نرخ بهره به عنوان يك ابزار براي سياست‌گذار پولي است.