بررسي فرضيه چرخ دنده اي دوزنبري در ايران با استفاده ازسه رويكرد ARDL ، BMA_ADL و LSTM

مصرف خصوصي به عنوان باثبات‌ترين و مهمترين جزء توليد ناخالص داخلي محسوب شده و نقش مهمي در اقتصاد ايفا مي‌كند. براساس نظريه‌هاي مصرف، چگونگي شكل تابع مصرف در كوتاه‌مدت و بلندمدت موجب تغيير ضرايب فزاينده‌ كلان مي‌شود؛ كه اين امر به نوبه خود بر نحوه اثرگذاري سياست‌هاي كلان بر متغيرهاي كلان اقتصادي موثر است. در اين راستا، در پژوهش حاضر سعي شده است با استفاده از داده‌هاي سري زماني اقتصاد ايران طي سال‌هاي 1976-2020، فرضيه الگوي مصرف چرخ دنده‌اي دوزنبري مورد آزمون تجربي قرار گيرد. براي اين منظور، از سه روش؛ مدل خودرگرسيوني با وقفه‌هاي توزيع شده، مدل ميانگين گيري بيزين خود رگرسيون با وقفه‌هاي توزيع شده، روش يادگيري عميق ماشيني )حافظه طولاني كوتاه‌مدت( استفاده شده است. نتايج به دست آمده از هر سه روش نشان مي‌دهد كه اين فرضيه در ايران سازگار نيست. به بيان ديگر، شواهد تجربي تحقيق نشان مي‌دهد برخلاف نظريه دوزنبري، شيب تابع مصرف در كوتاه‌مدت بيشتر از شيب تابع بلندمدت بوده و ضرايب فزاينده سياست‌هاي مديريت تقاضا در كوتاه‌مدت بيشتر از بلندمدت است. اين نوع الگوي رفتاري مصرفي خانوارهاي ايراني را مي‌توان رفتار احتياطي ناميد.