تأثير مصرف سرانه انرژي‌هاي تجديدپذير بر اميد به زندگي در ايران: رويكرد رگرسيون كوانتايل در كوانتايل (QQR)

پژوهش حاضر به دنبال بررسي نقش مصرف سرانه انرژي‌هاي تجديدپذير، انتشار سرانه كربن، بازبودن تجاري و نرخ رشد شهرنشيني بر اميد به زندگي كشور ايران با بهره‌گيري از رويكرد رگرسيون كوانتايل در كوانتايل (QQR) در بازه زماني سالانه 1965 الي 2022 است. نتايج حاصله مبين آن است كه مصرف سرانه انرژي‌هاي تجديدپذير تأثير مثبتي بر اميد به زندگي داشته و اين ارتباط مثبت در كوانتايل‌هاي (0.6 تا 0.95) مصرف سرانه انرژي‌هاي تجديدپذير و كوانتايل‌هاي (0.7 تا 0.95) اميد به زندگي قوي‌تر بوده است. همچنين، انتشار سرانه كربن در برخي از كوانتايل‌ها تأثير منفي و در برخي از كوانتايل‌ها تأثير مثبت بر اميد به زندگي داشته و اين ارتباط منفي در كوانتايل‌هاي (0.05 تا 0.95) انتشار سرانه كربن و كوانتايل‌هاي (0.6 تا 0.95) اميد به زندگي قوي‌تر بوده است. همينطور بازبودن تجاري و نيز نرخ رشد شهرنشيني تأثير مثبتي بر اميد به زندگي داشته‌اند. بدين ترتيب، يافته‌هاي پژوهش حاضر نشان مي‌دهد كه دولت‌ها بايد پتانسيل خود را در منابع انرژي تجديدپذير شناسايي كرده و سياست‌هايي مانند مقررات مربوط به ماليات يا مشوق‌هاي مربوطه را براي تشويق سرمايه‌گذاري‌، مصرف و توليد انرژي‌هاي تجديدپذير طراحي كنند كه اين مهم مي‌تواند به دستيابي به هدف توسعه پايدار و اميد به زندگي كمك كند.