پيشران هاي رشد بهره وري بخش مسكن

بخش مسكن يكي از بخش هاي مهم و پيشران در رشد و توسعه اقتصادي ايران به شمار مي آيد. بنابراين بررسي وضعيت رشد بهره وري و اجزاء آن ، از اهميت زيادي برخوردار است . رشد بهره وري بخش مسكن را مي توان با استفاده از ادبيات تابع مرزي تصادفي به چهار جزء؛ شامل پيشرفت تكنولوژي تغيير كارايي ،فني اثرات ،مقياس و كارايي تخصيصي تجزيه كرد. بكارگيري تابع مرزي تصادفي براي تخمين كارايي فني بخش هايي كه كارايي فني بالايي دارد ، مناسب نيست . زيرا جمله جزء اخلال ناكارايي در مدل وجود ندارد. بنابراين نتايج مدل تور شدار ميشود از آنجا كه بخش مسكن معمولا ميتواند كارايي فني بالايي داشته باشد . براي تخمين تغيير كارايي فني از تكنيك تحليل پوششي دادهها ، و براي تخمين ديگر اجزاء پيشران از تابع توليد مناسبي مثل تابع ترانسلوگ لگاريتمي ، طي دوره ۱۴۰۰- ۱۳۶۵ استفاده شد براساس نتايج تخمين هاي مذكور مقدار ميانگين اجزاء پيشران به ترتيب؛ ۱/۴۷ ؛ ۰/۵۳ ؛ ۱/۵۲ ؛ ۰/۱۵ درصد و ميانگين رشد بهره وري كل ۳/۶۷ درصد محاسبه شد. همچنين سهم هر يك از پيشرانهاي مذكور در رشد بهره وري، به ترتيب ؛ ۴۰؛ ۱۴/۵ ؛ ۴۱/۵ ؛ و ۴ درصد بدست آمد. بنابراين اثرات مقياس ، و پيشرفت تكنولوژي، بيشترين سهم را در رشد بهره وري بخش مسكن دارند. نتايج حاكي از آن است كه بخش مسكن بطور نسبي ؛ كارايي فني قابل قبولي دارد و روند ناكارايي نيز كاهشي است با اين وجود، واحدهاي ‏توليدي بخاطر ظرفيت خالي توليد، نمي توانند تغيير كارايي فني را بهبود بخشند. ديگر پيشران ها نيز هرچند مثبت است اما بدليل فقدان هم افزايي پيشرفت تكنولوژي با اثرات مقياس، و با وجود ناچيز ‏بودن كارايي تخصيصي؛ تاثير قابل قبولي بر رشد بهره وري نداشته اند .