آلودگي‌هاي محيط‌زيستي (شيرابه، پسماند، هوا) مراكز مديريت يكپارچه پسماند شهري (مطالعه موردي: كوهك)

زمينه و هدف: با رشد سريع جمعيت، به‌ويژه در كشورهاي خاورميانه توليد پسماند با سرعت بي‌سابقه‌اي درحال افزايش است. تكنيك‌هاي نسبتا ابتدايي، مديريت نادرست مراكز يكپارچه پسماندهاي شهري، آلاينده‌هاي ثانويه، آلودگي محيطي هوا و آب را تشديد مي‌كند. اقدامات ناكافي بهداشت شغلي، كارگران غيررسمي پسماند را در معرض طيف وسيعي از آلاينده‌ها، جراحات، مشكلات تنفسي و پوستي، عفونت‌ها و ساير مسائل بهداشتي جدي قرار مي‌دهد.مواد و روش‌ها: اين تحقيق يك مطالعه توصيفي و مقطعي مي‌باشد. نمونه‌برداري به صورت تصادفي انجام گرفت. به‌منظور بررسي تغييرات پارامترهاي (COD, BOD, DO, TDS, NO2, pH, SO2, NO2, CO,PM2.5, PM10,  درصد رطوبت، كربن، خاكستر، بو) در آلودگي محيط‌زيستي (شيرابه، هوا، پسماند) در مقياس‌هاي فصلي و مكاني سه ايستگاه تعيين‌شده در طي سال 1401-1402 مورد استفاده قرار گرفت. نتايج حاصل از تحليل‌هاي آماري توزيع آلاينده‌ها با نرم‌افزار Arc Gis با تابع تحليل درون‌يابي فاصله معكوس (IDW) به‌صورت نقشه، جداول و نمودارها تهيه و تدوين شد.يافته‌ها: ميانگين غلظت همه‌ي آلاينده‌ها به‌جز (كربن و خاكستر) در فاصله 0-300 متري بيشتر از ساير ايستگاه‌هاي مورد مطالعه است. بيشترين ميزان آلاينده‌هاي شيرابه (BOD, COD, TDS)، ويژگي پسماند (درصد رطوبت) و هوا (SO2, NO2) در فصل زمستان مي‌باشد. كمترين آلودگي مراكز بازيافت در فصل تابستان (CO,NO2) مي‌باشد. نتايج نشان داد كه از 15 پارامتر مورد بررسي 10 پارامتر مورد در حد مجاز بوده است (66/66%).نتيجه‌گيري: مراكز مديريت يكپارچه‌ي پسماند نقش مهمي بر كاهش آلودگي در مراحل اوليه بازيافت ايفا مي‌كند. گنجاندن فناوري‌هاي جداسازي مدرن مي‌تواند آلودگي‌ها و هزينه‌هاي عملياتي را كاهش و كيفيت مواد پردازش‌شده را بهبود بخشد.