بررسي تأثير تقاضاي گردشگري بر توسعه مالي با تمركز بر اثرات تعاملي آن ها بر رشد توليد سرانه ايران

زمينه و هدف: درك ارتباط بين توسعه مالي و فعاليت‌هاي گردشگري براي جذب سرمايه‌گذاري و ارتقاي رشد پايدار حائز اهميت است. مخارج گردشگري و تعداد گردشگران بين‌المللي به‌عنوان مؤلفه‌هاي تقاضاي گردشگري، به‌طور مستقيم يا به‌واسطه‌ي تأثيري كه بر سطح توسعه مالي دارند، مي‌توانند بر رشد اقتصادي اثر‌گذار باشند.روش‌شناسي: با استفاده از رويكرد خودرگرسيوني با وقفه‌هاي توزيعي (ARDL) براي داده‌هاي اقتصاد ايران طي دوره زماني ۱۳۷۴ تا ۱۳۹۷، ارتباط تقاضاي گردشگري با سطح توسعه مالي، آزمون مي‌شود. سپس، نحوه تأثير توسعه مالي بر ارتباط بين تقاضاي گردشگري و رشد توليد ناخالص داخلي سرانه، بررسي مي‌شود. يافته‌ها: نتايج بر ارتباط مثبت و معنادار بين سطح تقاضاي گردشگري و توسعه مالي دلالت دارد؛ به‌ازاي يك درصد رشد مخارج گردشگري، شاخص توسعه مالي، به ميزان ۳۴۲۵/0 درصد افزايش مي‌‌يابد. رشد يك ‌درصدي ورود گردشگران بين‌المللي، به افزايش ۶۰۹/0 درصدي شاخص توسعه مالي منجر مي‌شود. اثر تعاملي توسعه مالي و مخارج گردشگري بر رشد توليد سرانه، ۴۰۸/0 و به‌لحاظ آماري معنادار است. بر اين‌اساس مي‌توان استدلال كرد بهبود توسعه مالي به تقويت اثر مخارج گردشگري بر رشد توليد سرانه منجر مي‌شود. نتيجه‌گيري و پيشنهادات: نتايج سازگار با فرضيه رشد منجر به گردشگري بوده و حاكي از آن است كه مقامات مي‌توانند رشد اقتصادي را با تقويت بخش گردشگري و توسعه مالي، بهبود بخشند.نوآوري و اصالت: توجه به اثر شاخص‌هاي تقاضاي گردشگري بر سطح توسعه مالي، و نيز اثر تعاملي آنها بر رشد توليد سرانه، خلأ مطالعاتي موجود را پوشش مي‌دهد و مزيت مطالعه حاضر محسوب مي‌شود.