بررسي پتانسيل انتشار تركيبات آلي و فلزات سنگين از لوله‌هاي پلي‌اتيلني

زمينه و اهداف: رهايش تركيبات آلي و فلزات سنگين از لوله‌هاي توزيع آب شرب، اثر جدي بر سلامت مصرف‌كنندگان خواهد گذاشت. هدف از مطالعه حاضر بررسي تاثير مشخصات كيفي آب و قطر لوله بر روي رهاسازي اين تركيبات شيميايي در لوله‌هاي پلي‌اتيلني است. مواد و روش‌ها: آزمايشات در لوله‌هاي پلي اتيلني حاوي آب و در سه سيكل مختلف 72، 144 و 216 ساعت انجام و تاثير دما، pH، سختي و كلر باقيمانده آب و همچنين قطر لوله بر ميزان رهايش تركيبات آلي و برخي فلزات مورد بررسي قرار گرفت. ملاحظات اخلاقي در تمام مراحل انجام پژوهش رعايت شده است. يافته‌ها: با افزايش زمان تماس آب با لوله ميزان رهايش كل كربن آلي (TOC) افزايش و غلظت روي آزاد شده كاهش يافت. غلظت سرب، كادميوم و نيكل در همه نمونه‌ها پايين‌تر از حد تشخيص دستگاه بود. همچنين، عدد آستانه بو در تمامي نمونه‌ها پايين‌تر از حد مجاز استاندارد بود. علاوه بر اين، نتايج نشان دهنده كاهش غلظتTOC  و روي در آب با افزايش pH و سختي بود. افزايش دماي آب، افزايش قابل توجه غلظت TOC در آب را به دنبال داشت؛ با اينحال، با افزايش قطر لوله، ميزان رهايش TOC و روي كاهش پيدا كرد. نتيجه‌گيري: نتايج مطالعه نشان مي‌دهد كه لوله‌هاي موجود از لحاظ رهايش فلزات سنگين به آب تهديدي براي سلامتي ايجاد نمي‌كنند. با اينحال، هرچند مقادير رها شده TOC در آب در مطالعه حاضر پايين بود، اما اين موضوع نيازمند بررسي دقيق‌تر جهت تعيين نوع و آن ارزيابي ريسك هيدروكربن‌هاي آزاد شده بر روي سلامت افراد مي‌باشد.