تاثير رويكرد آموزش تلفيقي بر يادگيري و رضايت دانشجويان داروسازي: مطالعه گروه‌هاي كوچك و نقشه ذهن در مقابل سخنراني، در درس گياهان دارويي در دوران كوويد-19

مقدمه: شيوع بيماري كرونا آموزش مجازي را فراگيرتر كرد و چالش‌هايي در كيفيت آموزش و ارتباط بين دانشجو و استاد ايجاد كرد. هدف از اين مطالعه تعيين تاثير روش تلفيقي گروه‌هاي كوچك و نقشه ذهن در مقايسه با سخنراني بر يادگيري و رضايت دانشجويان داروسازي در درس گياهان دارويي در دوران كوويد-19 مي‌پردازد. روش‌ها: اين مطالعه نيمه تجربي در سال تحصيلي 1401-1400 بر روي 33 دانشجوي مقطع دكتري در دانشكده داروسازي بيرجند در مورد درس گياهان دارويي انجام شد. دانشجويان نيم‌سال اول به عنوان گروه كنترل (سخنراني) و نيم‌سال دوم به عنوان گروه آزمون (تلفيقي) درنظر گرفته شدند. داده هاي مربوط به نمره نهايي درس، پرسشنامه هاي رضايت و انگيزش دانشجويان با كمك نرم افزار  SPSS نسخه 21، آزمون تي مستقل و آمار توصيفي تجزيه و تحليل شدند. يافته‌ها: بين دو گروه از نظر جنسيت تفاوت معني‌داري وجود نداشت، اما از نظر سني ناهمگن بودند. نمره نهايي گروه تلفيقي (2/69±15/19) به طور معني‌داري بيشتر از گروه سخنراني (2/53±11/45) بود (0/001=P). دانشجويان گروه سخنراني انگيزه (4/77±48/72) بيشتري نسبت به گروه تلفيقي (5/59±42/81) داشتند (0/005=P) و همچنين نمره رضايت آن ها (3/42±39/81) نسبت به گروه تلفيقي(18/69±31/7) بيشتر بود و (0/001=P). نتيجه‌گيري: مدل تلفيقي گروه‌هاي كوچك و نقشه ذهن در درس گياهان دارويي نسبت به سخنراني اثربخشي بيشتري دارد. بنابراين براي افزايش رضايت و انگيزه دانشجويان در ترسيم نقشه ذهن، بايد تمهيداتي انديشيده شود.