بررسي تاثير بازخورد بصري بر زمان آغاز واكداري فراگيران ايراني زبان انگليسي

اين مطالعه به بررسي اثربخشي بازخورد بصري به عنوان ابزاري براي افزايش زمان آغاز واكداري فراگيران ايراني زبان انگليسي پرداخته است. در حيطه ي آموزش تلفظ، بازخورد بصري به عنوان يك رويكرد جديد به رسميت شناخته مي شود. پژوهش حاضر شامل يك گروه آزمايشي، تجزيه و تحليل آماري، همراه با بررسي داده‌هاي بصري بود كه عملكرد ثابتي را درطول سه مرحله مطالعه نشان داد. در كمال تعجب، الگوي باز خورد بصري به تغييرات قابل توجهي در زمان آغاز واكداري منجر نشد. با اين حال، تغييراتي در بين شركت كنندگان در مورد ميانگين عملكردي آنها در رابطه با زمان آغاز واكداري وجود داشت. برخي از شركت كنندگان بهبود در زمان آغاز واكداري زبان انگليسي براي واج هاي /p/، /t/، و /k/ نشان دادند، در حالي كه اين موضوع براي ساير شركت كنندگان اين گونه صدق نكرد. در‌آزمون ابتدايي، اكثر شركت‌كنندگان زمان آغاز واكداري ‌هايي شبيه به انگليسي بومي را به نمايش گذاشتند كه نشان‌دهنده يك اثر بالقوه است. عواملي مانند قرار گرفتن در معرض زبان مقصد و برجسته بودن زبان انگليسي به عنوان يك زبان خارجي احتمالاً بر نمرات زمان آغاز واكداري شركت كنندگان قبل از مطالعه تأثير گذاشته است. بر اساس نتايج مطالعه حاضربازخورد بصري مي تواند يك روش آموزشي جايگزين براي آموزش تلفظ در كلاس درس ارائه دهد كه بيشترفراگير محور بوده و به آنها اجازه مي دهد تا تجزيه و تحليل بازنمايي هاي بصري توليدات خود را بياموزند. با اين حال، انجام تحقيقات با تعداد بيشتري از شركت‌كنندگان براي نتيجه‌گيري قوي‌تر در اين حوزه ضروري است.