قوم گياه شناسي و حفاظت درون شيشه اي آويشن شيرازي

در اين مطالعه، داده‌هاي قوم‌گياه‌شناسي و حفاظت درون شيشه‌اي آويشن شيرازي بررسي شده است. طي مراجعه به رويشگاه‌هاي طبيعي گياه در استان‌هاي فارس، اصفهان، و هرمزگان مشخص شد كه اين گياه با نام‌هاي آويشن شيرازي، آويشن برگ‌پهن و آوشم شناخته شده و براي درمان بيماري‌هاي انسان و دام مورد استفاده قرار مي‌گيرد. با توجه به مصارف دارويي متعدد و در نتيجه‌ برداشت‌هاي بي‌رويه از طبيعت در سال‌هاي اخير، رويشگاه‌هاي آويشن شيرازي به شدت در حال نابودي است، بنابراين حفاظت از اين گونه باارزش ضرورت دارد. در اين مطالعه، ريزازديادي غيرمستقيم گياه بررسي شد. كالوس‌هاي القا شده از شاخساره بذري به محيط كشت گمبورگ حاوي بنزيل آمينوپورين (1.0، 1.5 و 2.0 ميلي‌گرم در ليتر) به همراه اكسين‌هاي ايندول بوتيريك اسيد (0.1 و 0.5 ميلي‌گرم در ليتر) و 2و4-دي‌كلروفنوكسي‌استيك اسيد (0.1 و 0.5 ميلي‌گرم در ليتر) منتقل شدند. بيشترين ظرفيت تشكيل شاخه (13.8) در محيط حاوي 1.5 ميلي‌گرم در ليتر بنزيل آمينوپورين و 0.1 ميلي‌گرم بر ليتر ايندول بوتيريك اسيد و بيشترين ظرفيت تشكيل ريشه (6.8) در محيط حاوي 1.0 ميلي‌گرم در ليتر ايندول بوتيريك اسيد به دست آمد. گياهچه‌هاي ريشه‌دار با موفقيت 75 درصد سازگار شدند. نتايج مي‌تواند به منظور حفاظت از ژرم پلاسم، تامين نهال و احياي رويشگاه‌هاي گياه مورد استفاده قرار گيرد.