جايگاه ايران در ژئوپليتيك كريدوري منطقه‌اي و بين‌المللي (با تأكيد بر رويكردهاي رسانه‌اي)

موقعيت جغرافيايي ايران به ‌دليل قرارگيري بين سه قاره آسيا، اروپا و آفريقا در جهان كم‌نظير است. امروزه با توجه به ظهور قدرت هاي اقتصادي در آسيا و افزايش تبادلات بين كشورها در چند دهه اخير، اهميت اين موقعيت سرزميني و ايجاد كريدورها چندبرابر شده است. هدف اين مقاله تبيين جايگاه ايران در كريدورهاي منطقه اي و بين المللي و عوامل تأثيرگذار بر جايگاه ايران به‌خصوص كريدورهاي رقيب يا كريدورهايي كه توان تأثيرگذاري منفي بر كريدورهاي منطقه ‎اي ايران را دارند با تأكيد بر نقش رسانه است. براي دستيابي به هدف موردنظر پژوهش با استفاده از روش توصيفي و تبييني از منظر ژئوپليتيك انتقادي دنبال شده است. فرضيه اصلي عبارت از اين است كه در كنار موقعيت راهبردي ايران در جغرافياي سياسي منطقه، عوامل سه گانه داخلي (ازجمله سياست‌گذاري كلان)، منطقه‌اي (همكاري و رقابت منطقه اي) و بين‌المللي (ساختار آنارشيك و منافع هژمونيك) بر ارتقاي مزيت نسبي جايگاه كريدوري ايران نسبت به كريدورهاي رقيب تأثيرگذار هستند. يافته هاي پژوهش بيانگر آن است كه كريدورها عامل مؤثري در شكل دهي به جايگاه قدرت منطقه اي و فرامنطقه اي ايران هستند؛ اما اين مزيت راهبردي دائماً در معرض تهديد كريدورهاي رقيب و عوامل داخلي و منطقه اي قرار دارد. در رقابت كريدوري، اتكاء به امنيت، هزينه و زمان كم تر، مهم ترين مزيت هاي رقابتي كريدورهاي منطقه‌اي ايران نسبت به كريدورهاي رقيب است. از سوي ديگر  با توجه به كاركرد رسانه ها خصوصاً رسانه‌هاي برون‌مرزي، آنها در تمام مراحل از برنامه ريزي، اجرا و پياده سازي تا بهره برداري و مراقبت و نگه داري از كريدورها مي توانند به ‌عنوان ناظري فعال نقش تبيني داشته باشند و با تأكيد بر منافع جمعي نقش پر رنگي در همگرايي بين كشورهاي منطقه در جهت فعال‌سازي كريدورها ايفاء كنند.