طراحي الگوي ديپلماسي فرهنگي ايران و تركيه با تأكيد بر صنايع فرهنگي (اصول و عوامل)

تركيه و ايران، همسايه‌ هاي بسيار مهم يكديگر محسوب مي‌شوند. پژوهش حاضر براي ترسيم الگويي كاربردي از ديپلماسي فرهنگي بين ايران و تركيه با برجسته كردن نقش صنايع فرهنگي از جمله رسانه‌ها انجام شده است. سؤال اصلي پژوهش اين است كه الگوي ديپلماسي فرهنگي ايران و تركيه با تأكيد بر صنايع فرهنگي مبتني بر چه اصول و عواملي است؟ روش پژوهش، نظريه داده‌ بنياد بوده است. جامعه تحقيق متشكل از 12 نفر از صاحب نظران بوده كه به‌صورت نظري انتخاب شده اند. روش جمع آوري اطلاعات در بخش نظري شامل استفاده از منابع كتابخانه اي و اينترنتي و در بخش عملي استفاده از پرسشنامه محقق‌ساخته و مصاحبه نيمه ساختاريافته بوده است. پس از پياده سازي مصاحبه ها، در فرآيند كدگذاري باز، محوري و گزينشي، مفاهيم و مقوله ها در ابعاد مرتبط دسته بندي شده است. بر اساس يافته‌هاي پژوهش، روابط دو كشور در شرايط علّي متاثر از عواملي چون «سياست هاي فرهنگي، جاذبه هاي فرهنگي و هنري متقابل، صنايع دستي و خلّاق و تعاملات متقابل فرهنگي»، در شرايط زمينه اي متاثر از «اشتراكات و افتراقات فرهنگي دو كشور و كاربردهاي صنايع فرهنگي»، در عوامل مداخله گر مربوط به ايران متأثر از عواملي مانند «مشكلات زيربنايي، اقتصادي، بين المللي، رسانه اي، مديريت ناكارآمد و بي اعتنايي مسئولان» و در عوامل مداخله گر مربوط به تركيه متأثر از عواملي مانند «مشكلات اقتصادي، فرهنگي و بين المللي»، در راهبردها «اتخاذ راهبردهاي مديريتي و كاربردي» و در مورد پيامدها شامل مقايسه «دستاوردهاي سينمايي، دستاوردهاي فرهنگي، رسانه‌اي، هنري و افتخارات» دو كشور بوده است.