پيوند ايران ‌شناسي و ديپلماسي عمومي ايران (با تأكيد بر نقش فرهنگ و رسانه)

ايران‌ شناسي به‌ عنوان يك علم مستقل از شرق‌ شناسي، با توجه به ماهيت ميان رشته‌اي‌ خود نيازمند تعامل و هم‌افزايي با ساير رشته‌ها از جمله روابط بين‌الملل و ديپلماسي عمومي، فرهنگي و رسانه‌اي است. بنابراين مي‌توان با بررسي اسنادبالادستي، اهداف مرتبط با دو حوزه ديپلماسي‌عمومي و ايران‌شناسي را شناسايي كرد و انطباق آن با وظايف و مسئوليت‌هاي سازمان‌هاي متولي هر كدام از اين دو حوزه را سنجيد. با اين اقدام پژوهشي، اهداف مشترك مشخص مي‌شود كه عبارتند از:‌ «اشاعه تصوير مطلوب از ايران، تقويت روحيه تعامل‌گرايي فرهنگي، مقابله با ايران‌هراسي، هم‌افزايي و در نهايت افزايش قدرت نرم ايران». در مرحله بعد و ناظر بر اهداف مستخرج، الزامات پيوند مطلوب ميان ايران‌شناسي و ديپلماسي‌ عمومي مشتمل بر مواردي نظير ايجاد همگرايي با ديگر كشورها و كاستن از زمينه‌هاي واگرايي مشخص مي‌شود. در نهايت سؤال اصلي پژوهش حاضر اينگونه مطرح مي‌شود كه «چه راهكارهايي براي پيوند ميان ايران‌شناسي و ديپلماسي عمومي كشور وجود دارد به‌گونه‌اي كه ظرفيت‌هاي ايران‌شناسي براي پيشبرد اهداف ديپلماسي‌عمومي فعال شود؟» روش انجام اين پژوهش، توصيفي و تحليلي است و به‌منظور كاربست آن، مطالعه اساسنامه سازمان‌هاي مرتبط از جمله صداوسيما و نيز مفاد اسنادبالادستي مبنا قرار گرفته است. به‌عنوان فرضيه، اين امر مستلزم مجموعه راهكارهايي مركب از اقدامات سخت‌افزاري و نرم‌افزاري است كه به ‌طور همپوشان و حمايت‌كننده، مكمل يكديگر باشند. موارد نرم‌افزاري نظير ديپلماسي رسانه‌اي مبتكر و خلاق با محوريت ايران ‌شناسي و موارد سخت‌افزاري نظير ايجاد ارتباط ساختاري ميان ايران ‌شناسي با حوزه بين‌الملل.