پيش بيني نگرش نسبت به ازدواج در جوانان بر اساس جهت گيري مذهبي دروني و بيروني و چشم انداز زمان

پژوهش حاضر با هدف پيش بيني نگرش نسبت به ازدواج بر اساس جهت گيري مذهبي دروني و بيروني و چشم انداز زمان در جوانان انجام شد. پژوهش از نوع همبستگي و جامعه آماري پژوهش كليه دانشجويان دانشگاه آزاد رودهن در سال تحصيلي 1400-1399 استان تهران بود كه با روش نمونه گيري خوشه اي، نمونه اي به تعداد 373 نفر از دانشجويان انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده در پژوهش پرسشنامه چشم انداز زمان زيمباردو و بويد (1999)، جهت گيري مذهبي آلپورت و راس (1950) و نگرش نسبت به ازدواج روزن ويراتيين (1998) بود. داده ها با استفاده از شيوه هاي آمار توصيفي (ميانگين، انحراف استاندارد) و  آمار استنباطي (رگرسيون چندگانه و ضريب همبستگي پيرسون) و با استفاده از نرم افزار spss 20 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج نشان داد كه بين نگرش نسبت به ازدواج با جهت گيري مذهبي و چشم انداز زمان رابطه معناداري وجود دارد (0.001 P). همچنين جهت گيري مذهبي دروني و چشم انداز زماني مثبت به صورت مثبت توانايي نگرش مثبت نسبت به ازدواج را دارند (0.001 P). همچنين جهت گيري مذهبي بيروني و چشم انداز زماني منفي توانايي پيش بيني نگرش منفي به ازدواج را دارند (0.001 P). از نتايج پژوهش حاضر مي توان براي تدوين بسته هاي آموزشي جهت كاهش تغيير نگرش جوانان به ازدواج و افزايش تمايل به ازدواج در جوانان استفاده كرد.