شناسايي پيشرانها و پسرانهاي سازمان مربيگرا با رويكرد پرورش سرمايه انساني براي دانشگاه‌ها با رويكرد آميخته

در جوامع امروزي، سازمان هاي پيشرو به دنبال راهبردي در جهت توسعه منابع و تعالي سازمان هستند. سازمان مربي گرا پارادايم جديدي در حوزه مديريت سازماني است كه بر موضوع مربي گري به عنوان ابزاري درجهت افزايش بهره وري، انگيزه، خلاقيت و نوآوري منابع انساني تمركز دارد. هدف اين پژوهش شناسايي پيشران ها و پسران هاي سازمان مربي گرا با رويكرد پرورش سرمايه انساني براي دانشگاه ها مي باشد. پژوهش حاضر از نوع آميخته، در پارادايم قياسي-استقرايي و به صورت كيفي-كمي است. جامعه آماري پژوهش در بخش كيفي و كمي، متخصصان در حوزه مربي گري شامل اساتيد و مديران دانشگاه ها مي باشند. 25 نفر نمونه موردنظر از طريق روش هدفمند و تكنيك گلوله برفي انتخاب شدند. ابزار گردآوري داده در بخش كيفي مصاحبه و در بخش كمي پرسشنامه مي باشد. در بخش كيفي داده ها با روش تحليل مضمون و نرم افزار ATLAS.TI تحليل و در بخش كمي با تكنيك دلفي فازي، ميزان اهميت و اولويت مولفه ها مشخص گرديد. 12مولفه تغييرات و تحولات محيطي، لزوم پرورش سرمايه انساني و توسعه سازماني، دانش و مهارت هاي مربي، ويژگي هاي شخصيتي مربي، ويژگي هاي شخصيتي متربي، نگرش هاي متربي، استراتژي هاي مديريت و رهبري، ساختار سازماني، فرهنگ مربي گري، زيرساخت ها و تكنولوژي به عنوان پيشران ها و مزاياي فردي و مزاياي سازماني به عنوان پسران هاي سازمان مربي گرا با رويكرد پروش سرمايه انساني براي دانشگاه ها شناسايي شدند.