بازشناسي و اولويت بندي ارزش هاي ميراث فرهنگي در نقش آفريني توسعه پايدار روستايي بر اساس مدل ارسته ( مورد مطالعه: ميراث فرهنگي اورامان)

يكي از كليدي‌ترين موضوعات در مباحث مربوط به ميراث فرهنگي موضوع ارزش است؛ چراكه تمام آنچه ما در رابطه با ميراث فرهنگي انجام مي‌دهيم اعم از شناسايي، حفاظت و معرفي همه به خاطر ارزش‌هايي است كه در ميراث ‌فرهنگي مستتر است. همچنين مخرني غيرقابل جايگزين دانش و يك منبع ارزشمند براي رشد اقتصادي، اشتغال و ارتقاي انطباق اجتماعي است كه مي‌تواند نقش تعيين‌كننده‌اي در توسعه‏‌ي پايدار داشته باشد. بااهميت اين موضوع، پژوهش حاضر باهدف بازشناسي و اولويت‌بندي ارزش‌هاي ميراث فرهنگي در توسعه‌ي پايدار منطقه‏‌ي اورامان تدوين گرديده است. تحقيق حاضر ازنظر هدف كاربردي، ازنظر روش تحقيق آميخته، ازنظر ماهيت توصيفي تحليلي و ازنظر ابزار مبتني بر مشاهده، مصاحبه و پرسشنامه مي‌باشد. جامعه آماري تحقيق حاضر را متخصصين و كارشناسان حوزه ميراث فرهنگي و گردشگري منطقه اورامان، فرمانداري‌هاي و بخشداري‌هاي منطقه اورامان و مديران محلي (دهياران و شوراهاي اسلامي) تشكيل مي‌دهند. در بخش اول اين پژوهش جهت بازشناسي ارزش‌هاي ميراث فرهنگي منطقه اورامان، مطالعه اسنادي و مصاحبه با جامعه كارشناسان متخصصان صورت گرفته است. در بخش دوم به‌منظور اولويت‌بندي ارزش‌هاي ميراث فرهنگي منطقه در تحقق توسعه پايدار، ظرفيت‌هاي شناسايي‌شده در قالب 11 ارزش در پرسشنامه‌اي تحت عنوان ميزان اهميت هر يك از ارزش‌ها در تحقق توسعه پايدار به تفكيك سه بعد اقتصادي، اجتماعي فرهنگي و زيست‌محيطي طراحي و توسط جامعه كارشناسان، نخبگان محلي و مديران روستايي (146 نفر) مورد ارزيابي قرارگرفته است. درنهايت بر اساس تكنيك آنتروپي وزن دهي شاخص‌ها و بر اساس تكنيك ارسته رتبه‌بندي ارزش‌ها صورت مي‌گيرد. نتايج پژوهش بيانگر 46 ظرفيت در قالب 11 ارزش در منطقه مي‌باشد كه از ميان اين ارزش‌ها به ترتيب ارزش‌هاي معنوي با 358.5 نمره در رتبه اول، تاريخي با ۳۶۷.۵ نمره رتبه دوم، معماري با 444.5 نمره رتبه‏ي سوم، تفريحي با ۴۹۷ نمره رتبه‌‏ي چهارم، اجتماعي با 520.5 نمره رتبه‏ي پنجم، محيط‌زيست با نمره ۶۳۱ نمره رتبه‏ي ششم، آموزشي با 557.5 نمره رتبه‏‌ي هفتم، تنوع زيستي با ۶۳۱ نمره رتبه‌ي هشتم، بصري با 672.5 نمره رتبه‌ي نهم، هنري با ۶۷۵ نمره رتبه‏‌ي دهم و ارزش علمي با ۸۳۳ نمره در رتبه‌‏ي يازدهم به ترتيب داراي بالاترين و پايين‌ترين اهميت در نقش‌آفريني ميراث فرهنگي بوده‌اند