تأثير فناوري اطلاعات و ارتباطات بر پيچيدگي اقتصادي در گروه كشورهاي با درآمد بالا (رويكرد گشتاورهاي تعميم‌يافته)

فناوري اطلاعات و ارتباطات با غلبه بر مرزهاي جغرافيايي و افزايش جريان اطلاعات بر تنوع توليدات و پيچيدگي اقتصادي اثرگذار است. هدف اصلي اين تحقيق بررسي تاثير مولفه هاي فناوري اطلاعات و ارتباطات بر پيچيدگي اقتصادي در گروه منتخب از كشورهاي بادرآمد بالا مي باشد. روش تحقيق از حيث هدف كاربردي و از نظر جمع آوري داده ها و اطلاعات توصيفي از نوع علي مي باشد. گروه منتخب از كشورهاي بادرآمد بالا چهارده كشور سوئيس، ايرلند، سوئد، بلژيك، هلند، دانمارك، كانادا، نروژ، استراليا، آمريكا، فرانسه، ژاپن، قطر و سنگاپور مي باشد. برآورد مدل به روش گشتاورهاي تعميم‌يافته و بازه زماني مورد مطالعه در اين تحقيق 2010 تا 2021 مي باشد. اطلاعات متغيرهاي تحقيق اطلاعات بانك جهاني و وبسـايت دانشـگاه ام آي تــي مي باشد. با توجه به برآورد صورت گرفته به روش GMM، كاربران اينترنت و صادرات فناوري پيشرفته تاثير معني داري بر پيچيدگي اقتصادي ايجاد مي نمايد. به طوري كه با افزايش يك درصدي كاربران اينترنت و صادرات فناوري پيشرفته، پيچيدگي اقتصادي به ترتيب به ميزان 0.0063 و 0.0284درصد افزايش مي يابد. در اين برآورد واردات كالاهاي ICT تاثير معني داري بر پيچيدگي اقتصادي ايجاد نكرده است. پيچيدگي اقتصادي تحت تأثير با وقفه خود بوده به‌طوري‌كه با افزايش يك‌درصدي پيچيدگي اقتصادي با يك وقفه، موجب كاهش 0.176 درصد پيچيدگي اقتصادي مي‌گردد. تاثيرگذاري مثبت اينترنت نشان از قابليت جمع پذيري مهارت ها و قابليت ها در فرايند توليد كشورهاي منتخب و به تبع آن بهبود پيچيدگي اقتصادي آنها دارد. همچنين صادرات فناوري پيشرفته كه در بطن خود صادرات با فناوري بالا و محصولاتي با شدت تحقيق و توسعه بالا، مانند هوافضا، رايانه، داروسازي، ابزارهاي علمي و ماشين آلات الكتريكي را شامل مي گردد، از طريق ارتباط متقابل صادركنندگان با خريداران خارجي، دريافت روشهاي جديد در فرايند توليد و ايده هاي نو براي توليدات سرمايه اي و واسطه اي در پيچيدگي اقتصادي تبلور مي يابد.