نقش، جايگاه و ابعاد ديپلماسي رسانه اي در سياست خارجي از منظر فقه اسلامي

از جمله شيوه‌ها و ابزارهاي اساسي در نيل به اهداف ديپلماسي، برخورداري از ظرفيت «رسانه» در سياست خارجي است و اين مهم مبتني بر آموزه‌هاي فقهي؛ به عنوان عنصر جدايي ناپذير مباني فكري در حاكميت اسلامي، از اهميت و ضرورت بالايي برخوردار است. چرا كه ديپلماسي فرهنگي و رسانه‌ها به عنوان مهم‌ترين ابزار اعمال قدرت نرم (فرهنگي) در سياست جهاني، تأثير شگرفي بر پيشبرد اهداف و منافع ملي كشورها دارد. از اين رو در پژوهش حاضر به موضوع «نقش و جايگاه ديپلماسي رسانه در حاكميت اسلامي» پرداخته شده است. در تحقيق حاضر كه به روش توصيفي- تحليلي و با بهره گيري از منابع و متون كتابخانه‌اي و نظرات و انديشه‌هاي مختلف فقهي و سياسي و با هدف تبيين و تشريح ديپلماسي رسانه‌اي در حاكميت اسلامي به انجام رسيده، به دنبال پاسخگويي به اين سؤال اصلي بوده‌ايم كه جايگاه، نقش، اهداف و ابعاد ديپلماسي رسانه‌اي از منظر فقه و حكومت اسبلامي در سياست خارچي چيست؟ بررسي‌هاي انجام شده گوياي اين است كه اين نتايج حاصل گرديده كه ديپلماسي رسانه در حوزه فقه سياسي قابل بررسي است و ابعاد آن متأثر از فقه اماميه در مناسبات مختلف و ابعاد فرهنگي، سياسي و ... قابل ترسيم مي‌باشد و روح كلي مناسبات فقه پايه، تعاون، گفت‌وگو، همزيستي مسالمت‌آميز، دعوت پيشگي و ... است. از اين رو بايد اذعان نمود كه الگوي جامع فقه حاكميتي براي ديپلماسي رسانه اصول و انديشه‌هاي كلي فقهي است.