بهبود خواص مكانيكي، جمع شدگي خشك و مقاومت در برابر حرارت‌هاي بالاي ملات ژئوپليمري حاوي روباره و گل سرخ با الياف بازالت

هدف اين مقاله بررسي تأثير افزودن الياف بازالت بر رواني، زمان گيرش، جمع‌شدگي خشك و مقاومت‌هاي فشاري و خمشي ملات‌هاي ژئوپليمري دو جزئي عمل‌آوري شده در دماي محيط و حاوي روباره كوره آهن‌گدازي و گل سرخ است. بدين منظور، ملات‌هاي ژئوپليمري مسلح شده به الياف بازالت به مقدار 0.25، 0.50، و 0.75 درصد حجمي از مواد پايه در مقايسه با ملات پليمري بدون الياف ساخته شد. جهت فعال‌سازي مواد پايه از نسبت وزني يكسان از محلول سود 4 مولار و آب شيشه استفاده گرديد. همچنين براي نخستين بار مقاومت‌هاي فشاري و خمشي باقيمانده اين ملات‌هاي ژئوپليمري در حرارت‌هاي بالا اندازه‌گيري و بررسي شد. بدين منظور ملات‌هاي ژئوپليمري در معرض سه رژيم حرارتي شامل دماي 600 درجه سانتي‌گراد به مدت 60 دقيقه و نيز دماي 600 و 800 درجه سانتي‌گراد به مدت 90 دقيقه قرار گرفتند. نتايج نشان داد كه افزودن 0.5 درصد الياف بازالت نه تنها مي‌تواند به نحو مطلوبي مشكل جمع‌شدگي خشك ملات‌هاي ژئوپليمري را رفع نمايد، بلكه استفاده از اين مقدار الياف بازالت مي‌تواند مقاومت‌هاي فشاري و خمشي ملات‌هاي ژئوپليمري را هم در دماي محيط و هم در درجه حرارت‌هاي بالا بهبود و ارتقا دهد. همچنين جهت بررسي ساختار فازي ژئوپليمر‌ها در درجه حرارت‌هاي بالا آزمايش پراش اشعه ايكس (XRD) روي آن‌ها انجام شد. نتايج نشان داد كه ژئوپليمرها در اين دما دچار يك تغيير از فاز حالت آمورف به كريستالي مي‌شوند.