شناخت و فهم پديدۀ قبيله گرايي برند، تحليل عناصر پيشايندي و پسايندي با روش ‏FCM ‏(مطالعۀ موردي: شركتهاي صنعت پوشاك)‏

هدف اصلي پژوهش حاضر شناسايي عناصر پيشايندي و پسايندي مفهوم قبيله‌گرايي برند و سپس تحليل آنها با استفاده از روش نقشۀ ‌شناختيِ فازي است. پژوهش حاضر از‌نظر هدف و نحوۀ گردآوري اطلاعات به‌ترتيب كاربردي و توصيفي-پيمايشي و از‌لحاظ نوع‌شناسي در زمرۀ پژوهش‌هاي آميخته با رويكرد كيفي و كمّي در پارادايم قياسي-استقرايي است. جامعۀ آماري پژوهش خبرگان آشنا با موضوع، يعني استادان دانشگاه حوزۀ مديريت، مديران منابع انساني و مديران بازاريابي است كه 25 نفر از ‏آنها بر‌اساس اصل كفايت نظري و با استفاده‎ ‎از روش‎ ‎نمونه‌گيري هدفمند انتخاب شده‌اند. ابزار گردآوري اطلاعات‎ در ‏بخش كيفي پژوهش، مصاحبۀ نيمه‌ساختاريافته و در بخش ‏كمّي نيز پرسشنامه است كه روايي و پايايي آنها به‌ترتيب با استفاده از نسبت روايي محتوايي و آزمون كاپاي-كوهن و نيز با استفاده از روايي محتوايي و پايايي باز‌آزمون تأييد شده است. در بخش كيفي، داده‌هاي به‌دست‌آمده از مصاحبه با نرم‌افزار ‏مكس كيو دي اي و روش كدگذاري تحليل و پيشايندها و پسايندهاي قبيله‌گرايي برند نيز شناسايي شد. ‏سپس در بخش كمّي پژوهش با استفاده از روش‏‎ نقشۀ شناختي فازي، مدل روابط علّي قبيله‌گرايي برند ارائه و مهم‌ترين عوامل پيشايندي و پسايندي قبيله‌گرايي برند نيز مشخص شد. يافته‌هاي پژوهش نشان داد كه وفاداري به برند، ارتقا برند و بازاريابي بشارتي از عوامل مؤثر بر قبيله‌گرايي برند و عشق به برند، وابستگي به برند و ارزش لذت‌جويي نيز از مهم‌ترين پيامدهاي قبيله‌گرايي برند هستند.