تأثير يك دوره برنامه حركتي منتخب بر متغيرهاي عصب‌-روان‌شناختي و عملكرد حركتي كودكان داراي اختلال هماهنگي رشدي

مقدمه و اهداف هدف تحقيق حاضر بررسي اثر‌بخشي يك دوره مداخله تمرين بدني بر متغيرهاي عصب روان‌شناختي و عملكرد حركتي (مجموعه آزمون‌هاي ارزيابي حركات كودكان-ويرايش دوم) كودكان مبتلا به اختلال هماهنگي رشدي است. مواد و روش‌ها اين تحقيق به روش نيمه‌تجربي با طرح پيش‌آزمون و پس‌آزمون اجرا شده است. 24 كودك بر‌اساس معيارهاي دستورالعمل آماري و تشخيصي اختلالات رواني، نسخه چهارم، از ميان دانش‌آموزان پسر پايه اول تا چهارم دوره ابتدايي منطقه 22 تهران غربال شدند. آزمودني‌ها در ابتدا در پيش‌آزمون ارزيابي حركات كودكان-ويرايش دوم شركت كردند سپس بر‌اساس پيش‌آزمون‌هاي ارزيابي حركات كودكان-ويرايش دوم، به 2 گروه همگن تقسيم شدند و به شكل تصادفي در 2 گروه آزمايش (14 نفر با ميانگين سني 1/39±8/6) و كنترل (14 نفر با ميانگين سني 1/15±8/11) جاي گرفتند. گروه آزمايش تمرين‌هاي حركتي اسپارك را 16 جلسه 45 دقيقه‌اي (3 جلسه در هفته) انجام دادند و در انتهاي دوره هر 2 گروه در پس‌آزمون شركت كردند. از روش تحليل كوواريانس براي تحليل نتايج استفاده شد.يافته‌ها تحليل يافته‌هاي پس‌آزمون نشان داد عملكرد حركتي در خرده‌آزمون چالاكي (قرار دادن پين‌ها و رسم ماز) و هدف‌گيري (پرتاب كيسه شن و دريافت و پرتاب) و تعادل (راه رفتن پاشنه پنجه، تعادل ايستا و لي‌لي) بهبود معنادار داشتند (P 0/05) و در آزمون زمان واكنش و خرده‌آزمون چالاكي دستي (نخ‌كشي) تغيير معناداري مشاهده نشد (P 0/05).نتيجه‌گيري به نظر مي‌رسد برنامه تمرين‌هاي بدني ارائه‌شده در اين تحقيق ممكن است بتواند شاخص‌هاي عصب روان‌شناختي و عملكرد حركتي كودكان داراي اختلال هماهنگي رشدي را بهبود ببخشد.