پيش‌بيني تاب‌آوري سالمندان شهر تهران بر‌اساس جهت‌گيري مذهبي، استحكام رواني، سلامت فيزيكي و اختلال خواب

مقدمه و اهداف باتوجه‌به افزايش جمعيت سالمندان، در جوامع امروزي، سلامتي به‌ويژه سلامت روان در سالمندان از اهميت ويژه‌اي برخوردار شده است. از‌آنجايي‌كه تاب‌آوري به‌عنوان يك مفهوم مهم در سلامت روان سالمندان از اهميت بالايي برخوردار است، هدف اين تحقيق پيش‌بيني تاب‌آوري سالمندان شهر تهران بر‌اساس جهت‌گيري مذهبي، استحكام رواني، سلامت فيزيكي و اختلال خواب بود. مواد و روش‌ها تحقيق پيش‌رو يك مطالعه توصيفي‌مقطعي از نوع همبستگي بود. حجم نمونه بر‌اساس شيوه كوكران برابر با 256 نفر در نظر گرفته شد. در اين مطالعه با مراجعه به مركز نگهداري سالمندان كهريزك نمونه‌ها به شيوه تصادفي ساده انتخاب شدند. 256 سالمند بالاي 60 سال و مقيم در مركز كهريزك با ميانگين و انحراف‌معيار سني 4/37±66/42 به‌صورت داوطلبانه پرسش‌نامه‌هاي كونور و ديويدسون، آلپورت، كلاف، اسكات و پرسش‌نامه لينچ را به‌ترتيب به‌منظور بررسي تاب‌آوري، جهت‌گيري مذهبي، استحكام رواني، سلامت فيزيكي و اختلال خواب تكميل كردند. در‌نهايت داده‌هاي جمع‌آوري‌شده به‌منظور بررسي با استفاده از نرم‌افزار‌هاي AMOS و SPSS نسخه 23 و روش معادلات ساختاري مورد تجزيه‌و‌تحليل قرار گرفتند. يافته‌ها نتايج اين مطالعه نشان داد جهت‌گيري مذهبي (t=4/32 ،r=0/24 ،P lt;0/001)، استحكام رواني (t=6/87 ،r=0/68 ،P 0/001)، سلامت فيزيكي (t=5/12 ،r=0/57 ،P 0/001) و نهايتاً اختلال خواب (t=5/18 ،r=0/52 ،P 0/001) مي‌توانند تاب‌آوري سالمندان شهر تهران را پيش‌بيني كنند. نتيجه‌گيري نتايج اين مطالعه نشان داد تاب‌آوري سالمندان شهر تهران با جهت‌گيري مذهبي، استحكام رواني، سلامت فيزيكي و نهايتاً اختلال خواب ارتباط مثبت و معنا‌داري دارند و مؤلفه‌هاي مذكور مي‌توانند تاب‌آوري سالمندان شهر تهران را پيش‌بيني كنند. بنابراين با كنترل اين شاخص‌ها مي‌توان سطح تاب‌آوري سالمندان را بهبود بخشيد.