تأثير قصه‌گويي بر مهارت‌هاي اجتماعي دانش‌آموزان پسر ششم دبستان شهر تهران

مقدمه و اهداف مسئله اجتماعي شدن و توانايي تعامل با ديگران در همه مراحل زندگي اهميت بسيار دارد. رشد اجتماعي سالم نوجوان مستلزم رشد طبيعي و سالم شخصيت و فراگيري مهارت‌هاي اجتماعي است و قصه‌گويي روش مناسبي براي كمك كردن به جريان رشد فكري كودك است. پژوهش حاضر با هدف بررسي اثربخشي روش‌هاي قصه‌گويي بر افزايش مهارت‌هاي اجتماعي دانش‌آموزان پسر پايه ششم دبستان انجام ‌شدمواد و روش‌ها روش پژوهش حاضر شبه‌آزمايشي با پيش‌آزمون‌-‌پس‌آزمون همراه با پيگيري بود. جامعه آماري شامل تمام دانش‌آموزان پسر 12 ساله كلاس ششم دبستان در منطقه 1 شهر تهران در سال تحصيلي 1398-1399 بود. با استفاده از روش نمونه‌گيري هدفمند از جامعه آماري مذكور، 40 دانش‌آموز پسر انتخاب و به‌طور تصادفي به تعداد مساوي در 2 گروه آزمايش و كنترل (20 نفر در هر گروه) گمارده شدند. برنامه آموزشي شامل 14 جلسه‌ 30 دقيقه‌اي و هفته‌اي 2 جلسه براي گروه آزمايش اجرا شد. براي گردآوري داده‌ها از پرسش‌نامه سنجش رشد اجتماعي استفاده‌ شد كه توسط دانش‌آموزان كامل شد. به ‌منظور تجزيه‌و‌تحليل داده‌ها از تحليل كوواريانس استفاده ‌شد. يافته‌ها يافته‌هاي پژوهش تفاوت معناداري را بين 2 گروه آزمايش و كنترل در مهارت‌هاي اجتماعي نشان‌داد (0/05‌ P). بدين معني بعد از مداخله، نمرات مهارت‌هاي اجتماعي دانش‌آموزان در گروه آزمايش افزايش يافت و در مرحله پيگيري اين نتايج پايدار بود.نتيجه‌گيري بر‌اساس نتايج پژوهش حاضر مي‌توان استنباط كرد كه  قصه‌گويي روش مؤثري در افزايش مهارت‌هاي اجتماعي دانش‌آموزان است و مي‌تواند در محيط‌هاي آموزشي استفاده شود.