بررسي تطبيقي تئوري «امر آلوده» ژوليا كريستوا در ملكۀ زيبايي لي ‌نين اثر مارتين مك ‌دونا ‌و شازده احتجاب اثر هوشنگ گلشيري

بر اساس فرآيند آلوده‌انگاري، سوژه با ورود به حوزۀ امر نمادين، آنچه را كه براي مرزهاي سوبژكتيويته‌اش ابژه‌اي بيگانه و خطرناك تشخيص دهد «امر آلوده» مي‌پندارد و در صدد طرد آن بر مي‌آيد. ژوليا كريستوا متن ادبي را همچون يك دال برتر آلوده‌انگاري، جايگاهي در نظر مي‌گيرد كه نويسنده آلودگي‌هاي روح افراد و هر آنچه سبب اين آلودگي‌ها مي‌شود را  با بكار گيري كلمات و عبارات و فضاسازي متناسب به نمايش مي‌گذارد تا افراد بتوانند به طهارت برسند. پژوهش حاضر با روش توصيفي تحليلي به بررسي و تطابق آلوده‌انگاري در دو اثر ملكۀ زيبايي لي‌نين و شازده احتجاب از دو كشور متفاوت مي‌پردازد تا ريشۀ آسيب‌ها و پليدي‌هاي روح «شازده» و «مورين» را از خلال امر نشانه‌اي بررسي ‌نمايد. اين دو شخصيت در پي برائت خويش و حذف امر آلوده از زندگيشان بر مي‌آيند و به گمان خويش در صدد پيوستن با امر پاك هستند. آنان در اين راستا از شيوه‌هاي گوناگوني همچون نفي رابطۀ مادر فرزندي، انكار مادر به عنوان امر آلوده، تلاش براي دفاع از حريم سوبژكتيويته، جدال براي حذف امر آلوده و به كارگيري واژگان ناخوشايند استفاده مي‌كنند. اما درنهايت تلاشهايشان بي‌فايده است و خود به نوعي تبديل به امر آلوده گشته، دستشان به خون آلوده مي‌شود و در كام نيستي فرو مي‌روند.