بررسي تطبيقي توصيف در رمان شوهر آهوخانم و رمان زينب با تاكيد بر گفتگو

در سده بيستم در مصر و ايران دو رمان تاثير گذار به نگارش درآمد كه جايگاه ويژه اي يافتند. رمان زينب از دكتر هيكل در مصر و رمان شوهر آهو خانم از علي محمد افغاني جريان تازه اي در نثر داستاني دو كشور پايه گذاري كردند. بديهي ست به سبب ذات رمان و تفصيل در آن، عنصر توصيف جايگاهي برجسته دارد. گفتگو يكي از ابزارهاي موثر در توصيف است و جريان داستان ميان شخصيت هاي داستان را زنده تر مي كند. اگر چه رمان زينب هنوز به فارسي برگردانده نشده و تنها ترجمه اي به انگليسي از آن در دست است، پايان نامه اي در تطبيق اين دو رمان تاثيرگذار تدوين شده است كه مقاله اي در باب توصيف در اين دو اثر فراهم شده است. اين پژوهش با استفاده از شيوه توصيفي- تحليلي و به روش كتابخانه اي به بررسي تطبيقي نقش و تاثير و چگونگي كاربرد عنصر گفتگو در توصيف هاي رمان شوهر آهوخانم از محمد علي افغاني و رمان زينب از محمد حسين هيكل به عنوان دو رمان پيشگام در ادبيات فارسي و ادبيات عرب پرداخته است. حاصل ، اين كه عنصر گفتگو در رمان شوهر آهوخانم، پررنگ، فني و موثرتر از گفتگو در رمان زينب، به خصوص در پيرنگ داستان است.